ماهیت رسیدگیهای موقت ، انواع و آثار آن
نویسندگان
1 گروه حقوق تجارت و سرمایهگذاری بینالمللی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، ایران
2 گروه حقوق تجارت و سرمایهگذاری بینالمللی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22059/jcl.2023.343855.634368چکیده
کاستن از آثار منفی بروز اختلافات در روند اجرای قراردادها یکی از ویژگیهای قابلتوجه در طراحی روشهای کارا بهمنظور حل و فصل آنهاست. مطالعات تطبیقی نشان میدهد که صنعت ساخت اولین بار روش رسیدگی موقت را بهکار گرفته است. با گذر زمان در دیگر صنایع نیز از این روش استقبال شده است. این روش، علاوه بر مزایای قابلتوجه در تسریع رسیدگی و انجام آن از سوی شخص ثالثِ منتخب طرفین، انتظار آنان در کاهش تأثیرات منفی بروز اختلافات در روند اجرای قراردادها را نیز به میزان قابل قبولی برآورده میسازد. در رسیدگی موقت تصمیم فرد رسیدگیکننده برای طرفین دعوا علیالاصول تا زمان تعیین تکلیف قطعی آن، الزامآور بوده که این امر میتواند از توقفهای طولانی در روند اجرای قراردادها جلوگیری نماید. رسیدگی موقت دارای ماهیت غیرقضایی و از دیگر روشهای حل و فصل غیرقضایی اختلافات متمایز است. این روش امروزه محدود به پروژههای ساخت نیست. در نظام حقوقی ایران نیز علاوه بر پیشنهاد قانونگذاری در این حوزه، میتوان تا پیش از آن به صورت قراردادی از این روش و مزایای آن بهره برد.