اپیدمیولوژی صدمات ورزشی در تنیسرویمیز معلولین
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسیارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار گروه بهداشت و طب ورزشی، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشجوی کارشناسیارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 دانشجوی کارشناسیارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22084/rsr.2021.22169.1522چکیده
زمینه و هدف: اپیدمیولوژی آسیبهای ورزشی اطلاعات اولیه برای پیشگیری و کاهش نرخ آسیب را فراهم میکند تا بهدنبال آن شرایط طراحی تمرینات پیشگیرانه ایجاد گردد. هدف از تحقیق حاضر، بررسی اپیدمیولوژی آسیبهای ورزشی در تنیسرویمیز معلولین است. روش بررسی: تحقیق حاضر به روش توصیفی و نمونهگیری مقطعی انجام شد. در مجموع 61 ورزشکار تنیسرویمیز معلولین، در سطح قهرمانی در تحقیق حاضر شرکت کردند. پرسشنامه مورد استفاده در تحقیق دربرگیرنده اطلاعات فردی، سمت آسیب، عضو آسیبدیده، مکانیزم آسیب و علت آسیب بود. برای تجزیه و تحلیل آماری از نرمافزار SPSS (نسخه 22)، آمار توصیفی، فراوانی و جداول متقاطع استفاده شد. یافته ها: اطلاعات بهدستآمده از پرسشنامهها برای کلاسهای نشسته و ایستاده نشان داد که آسیبهای ورزشی در سمت راست بدن بیشتر از سمت چپ بدن است. فراوانی آسیبها در اندام فوقانی با درصد 7/60 از کل بدن، نسبت به اندام تحتانی، تنه و سر و گردن بیشتر بود. بیشترین درصد آسیبها در آرنج و شانه رخ داد که 4/16 درصد از آسیبها در آرنج و 8/14 درصد از آسیبها در شانه پدید آمد. در این میان مکانیزمهای غیربرخوردی بیشترین سهم را داشتند و بیشترین علت آسیب هم تکنیک غلط ورزشکار بود. نتیجه گیری: بیشترین آسیبهای ورزشی در معلولین تنیسرویمیز در آرنج و شانه به علت تکنیک غلط ورزشکار رخ داد. لذا پیشنهاد میشود مربیان به کمک تیم متخصص پزشکی از ارزیابیهای بدنی ورزشکاران مطلع شوند و تمریناتی را برای بهبود دامنه حرکتی، تعادل و اصلاح نقصهای موجود در تکنیک ورزشکار طراحی کنند.