ارزیابی روابط بین صفات و انتخاب ژنوتیپهای برتر گندم نان با استفاده از روش بایپلات ژنوتیپ در عملکرد× صفت
نویسندگان
1 استادیار پژوهش، بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی لرستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، خرمآباد، ایران
doi
10.22124/cr.2020.15458.1551چکیده
انتخاب ژنوتیپهای پرمحصول و پایدار بهویژه برای شرایط دیم از اهمیت زیادی برخوردار است. هدف از این تحقیق، استفاده از روش بایپلات ژنوتیپ در عملکرد × صفت (GYT) جهت انتخاب ژنوتیپهای برتر گندم نان بر اساس ترکیب عملکرد - صفت تحت شرایط دیم بود. بههمین منظور، 16 ژنوتیپ گندم نان در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار در دو سال زراعی (98-1396) ارزیابی شدند. مقایسه میانگین عملکرد دانه ژنوتیپها در سالهای اجرای آزمایش نشان داد که ژنوتیپهای G1 (رقم آفتاب)، G15 و G8 بهترتیب با میانگین عملکرد دانه 3433، 3269 و 3232 کیلوگرم در هکتار دارای بیشترین عملکرد دانه بودند. بررسی نمودار چندضلعی بایپلات GYT نشان داد که ژنوتیپ G8 در ترکیب وزن هزار دانه، تعداد دانه در سنبله و طول سنبله با عملکرد دانه، بهترین ژنوتیپ بود. ژنوتیپ G1 نیز در ترکیب تعداد سنبلچه در سنبله، طول ریشک و زودرسی با عملکرد دانه از برتری نسبی برخوردار بود. نمایش مختصات تستر متوسط (ATC) بایپلات GYT، ژنوتیپهای G1، G8 و G15 را با کلیه ترکیبات مثبت عملکرد- صفت بهعنوان بهترین ژنوتیپها و ژنوتیپهای G13، G4، G14 و G7 را بهعنوان ضعیفترین ژنوتیپها شناسایی کرد. ژنوتیپهای G15 و G16 نیز برای ترکیبات عملکرد- صفت متعادل بودند. رتبهبندی ژنوتیپها بر اساس شاخص GYT نیز نشان داد که ژنوتیپهای G1، G8 و G15 بهترین ترکیب عملکرد دانه با صفات مورد ارزیابی را در سالهای اجرای آزمایش داشتند. بر اساس نتایج بهدست آمده از این تحقیق، همبستگی بالایی بین وزن هزار دانه، تعداد دانه در سنبله و وزن دانه در سنبله در ترکیب با عملکرد دانه مشاهده شد که نشاندهنده سودمندی بالای ترکیب این صفات با عملکرد دانه برای بهبود عملکرد ژنوتیپهای گندم نان تحت شرایط دیم است.