فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: سیر صعودی آمار طلاق در جامعه ایران نشانه بارز آشفتگی زندگی زناشویی در خانواده‏های ایرانی می‏باشد و به­کارگیری مداخلات تأثیرگذار برای کنترل این آشفتگی‏ها ضروری است. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی زوج‏درمانی مبتنی بر خودنظم‏بخشی و زوج‏درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر دیدگاه فهمی همسر و جهت‏گیری هدف زناشویی در زنان متأهل انجام شد.مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع نیمه‏آزمایشی با طرح پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری دوماهه بود. تمامی زنان متأهل مراجعه‏کننده به مراکز مشاوره و روان‏درمانی شهر بوشهر در سال 99-1398 جامعه آماری پژوهش را تشکیل دادند که با روش نمونه‏گیری در دسترس تعداد 60 نفر انتخاب و به‏‏صورت تصادفی در سه گروه مساوی گمارش شدند. مداخلات درمانی طی 8 جلسه (2 جلسه 90 دقیقه­ای در هفته) برای هر گروه‏ آزمایش اعمال شد. گروه کنترل مداخله‏ای دریافت نکرد. برای گردآوری داده‏ها از مقیاس دیدگاه فهمی همسر (ODPT) و پرسشنامه جهت­گیری هدف زناشویی (KMGOS) استفاده شد. داده‏ها با استفاده از آنالیز واریانس دوطرفه با اندازه‏گیری­های مکرر تجزیه­و­تحلیل شد.یافته‌ها: هر دو روش درمانی موجب افزایش دیدگاه فهمی همسر و جهت­گیری هدف زناشویی در زنان متأهل شدند (05/0>p). نتایج آزمون تعقیبی بن‏فرونی نشان داد که در میزان اثربخشی دو روش زوج‏درمانی مبتنی بر خودنظم‏بخشی و زوج‏درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر متغیرهای وابسته جهت‏گیری هدف زناشویی و دیدگاه فهمی همسر تفاوت معنی­داری وجود ندارد (05/0<p).نتیجه‌گیری: استفاده از مداخلات مبتنی بر درمان خودنظم بخشی و پذیرش و تعهد می­تواند موجب افزایش دیدگاه فهمی همسر و جهت­گیری هدف زناشویی در زنان متأهل شود.