مقایسه تأثیر شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خشم و بخشش زنان آسیبدیده از خیانت زناشویی
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
2 دانشیار، گروه روانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران .
3 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
4 استاد، گروه روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.
doi
10.22123/chj.2024.406956.2024چکیده
مقدمه: با توجه به افزایش نگرانکننده آمار خیانت و طلاق، پژوهش حاضر با هدف مقایسه تأثیر شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خشم و بخشش زنان آسیبدیده از خیانت زناشویی اجرا شده است.مواد و روشها: پژوهش حاضر به صورت نیمهتجربی، با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری، زنان آسیبدیده از خیانت زناشویی شهر تبریز در سال 1401 بودند. تعداد 45 نفر با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و در سه گروه (15 نفره) قرار گرفتند. گروههای آزمایش در 8 جلسه، درمان مختص گروه خود را دریافت کردند. گروه کنترل تا پایان پژوهش درمانی دریافت نکرد. ابزار اندازهگیری، پرسشنامههای بخشش Rye و خشم Novaco بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و آزمون تعقیبی Bonferroni تجزیهوتحلیل شدند.یافته ها: نتایج حاکی از تفاوت معنیدار بین دو گروه آزمایش و گروه کنترل در نمرههای پس از مداخله در بخشش (314/60 =F؛ 001/0p=) و خشم (785/202 =F؛ 001/0p=) بود. نتایج نشان داد که تأثیر درمانها بر بخشش و خشم زنان آسیبدیده از خیانت زناشویی در مرحله پسآزمون از نظر آماری تفاوت معنیداری ندارد (05/0<p).نتیجهگیری: شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد احتمالاً میتوانند بر آسیبهای ناشی از خیانت در زنان آسیبدیده اثربخش باشند. ازاینرو، بنظر میرسد میتوانند راهبردهای درمانی مفید برای ارتقای وضعیت روانی زنان خیانتدیده باشند.