تأثیر شش هفته تمرینات سطوح معلق(TRX) بر قدرت ایزومتریک عضلات چرخاننده بازو و حس عمقی مفصل شانه در دختران شناگر
نویسندگان
1 دانشیار گروه تندرستی و بازتوانی ورزشی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
2 کارشناس ارشد رشته آسیبشناسی ورزشی گرایش امدادگری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
3 دانشیار آسیبشناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشگاه شهید بهشتی تهران
doi
10.22084/rsr.2020.21640.1508چکیده
زمینه و هدف: شنا از رشتههای ورزشی مطرح در المپیک محسوب میشود. بروز آسیب در این رشته اغلب براثر تکرار زیاد حرکات بالای سر رخ میدهد. در این میان ضعف و عدم تعادل قدرت عضلات چرخاننده یکی از عوامل تعیینکننده در سندروم گیرافتادگی شانه است. بنابراین هدف از مطالعه حاضر تأثیر شش هفته تمرینات سطوح معلق (TRX) بر قدرت ایزومتریک عضلات چرخاننده بازو و حس عمقی مفصل شانه در دختران شناگر بود.روش بررسی: آزمودنیهای این پژوهش را 82 نفر از دختران شناگر بالغ با میانگین سنی ۶۹±۰۵/۱۲ تشکیل دادهاند، که در لیگ شنای استان البرز شرکت داشته و حداقل به مدت ۵ سال مشغول به تمرین منظم شنا بودهاند. به منظور انجام این پژوهش حداکثر انقباض ایزومتریک (در سرعتهای ۶۰، ۹۰، ۱۲۰ درجه بر ثانیه) در چرخش دهندههای داخل و خارج بازویی و همچنین حس عمقی مفصل شانه (در زاویههای ۴۵ و ۹۰ درجه) با دستگاه ایزوکنتیک اندازهگیری شد. سپس گروه تجربی به مدت شش هفته به تمرینات معلق با TRX پرداختند و در انتها مجدداً اندازهگیریها دوباره انجام شد..یافته ها: نتایج نشان داد که رابطه معنیداری بین شش هفته تمرین با TRX و قدرت ایزومتریک چرخش دهندههای داخلی و خارجی و حس عمقی مفصل شانه در زاویههای ۹۰ و ۴۵ درجه وجود دارد (۰۵/۰>P).نتیجه گیری: با توجه به نتایج بهدست آمده از این تحقیق میتوان بیان کرد که برنامههای پیشگیری از آسیب شانه مخصوصاً در عضلات روتیتور کاف برای ورزشکاران رشته شنا بسیار الزامی است و تقویت این گروه از عضلات با روشهای تمرینی همچون تمرینات معلق میتواند تأثیرات مثبتی به همراه داشته باشد.