ارتباط حمایت اجتماعی ادراک شده با شادکامی در دانشآموزان دوره دوم متوسطه شهر رفسنجان، سال 1401
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری داخلی جراحی ، دانشکده پرستاری و مامایی رازی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران.
2 دانشیار، گروه پرستاری کودکان ، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات بیماریهای غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری داخلی جراحی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران.
doi
10.22123/chj.2024.423470.2040چکیده
مقدمه : احساس شادکامی، نوجوانان را جهت انطباق با شرایط متغیر زندگی توانمند میسازد. برای ارتقای بهزیستی در این گروه سنی، درک عواملی که به شادکامی نوجوانان کمک میکنند؛ بسیار مهم است. این مطالعه با هدف تعیین ارتباط حمایت اجتماعی ادراک شده با احساس شادکامی در دانشآموزان مدارس دوره دوم متوسطه شهر رفسنجان در سال 1401 انجام شد.مواد و روشها: در این مطالعه توصیفی مقطعی، جامعه پژوهش، دانشآموزان مدارس دوره دوم متوسطه شهر رفسنجان بودند. دو مدرسه به صورت تصادفی از بین لیست مدارس، انتخاب و 300 دانشآموز به صورت تصادفی وارد مطالعه شدند. پرسشنامههای اطلاعات دموگرافیک، حمایت اجتماعی Zimet و شادکامی Oxford ابزار جمعآوری دادهها بودند. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمونهای ضریب همبستگی و رگرسیون استفاده شد. یافتهها : بر اساس نتایج رگرسیون چند متغیره، متغیرهای سن (008/0p= و 142/0- β=)، سطح اقتصادی (006/0p= و 150/0 β=)، حمایت خانواده (011/0p= و 191/0- β=)،) و حمایت کل ) 016/0p= و 180/0- β=)، با شادکامی کل معنیدار شدند. بر اساس نتایج، با افزایش حمایت کل، سن و حمایت خانواده، شادکامی کاهش و با افزایش سطح اقتصادی، شادکامی افزایش مییابد.نتیجه گیری: بر اساس نتایج، بین ابعاد حمایت اجتماعی ادراک شده و شادکامی همبستگی ضعیف و منفی وجود داشت. چنین نتیجهای در نوجوانان نیاز به بررسیهای بیشتر دارد زیرا احتمالاً حمایت بیشتر به صورت کنترل، خود را نشان میدهد که مورد تأیید نوجوانان نیست. نتایج میتواند به برنامهریزان جهت آموزش اصول حمایت از نوجوانان به خانوادهها و جامعه کمک نماید.