تاثیر برنامه تمرینی ثباتبخشی پویای عصبی عضلانی بر آزمون غربالگری حرکات عملکردی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای گروه حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 کارشناسی ارشد گروه حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استادیار، مرکز تربیت بدنی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دکترای گروه حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
5 دانشیار گروه حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22084/rsr.2021.22688.1535چکیده
زمینه و هدف: تمرینات ثباتبخشی پویای عصبیعضلانی (DNS) روشی جدید بر پایه حرکات بنیادی بهمنظور اصلاح برنامه حرکتی در سیستم عصبی مرکزی میباشد. بنابراین در تحقیق حاضر اثر تمرینات DNS بر آزمون غربالگری حرکات عملکردی (FMS) بررسی شد. روش بررسی: نمونه تحقیق شامل 34 دانشجوی دختر بود که بهطور تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. سن، قد و وزن گروه تجربی بهترتیب 68/0±8/18 سال، 63/5±4/160 سانتیمتر و 41/14±4/61 کیلوگرم و در گروه شاهد 91/0±9/18 سال، 16/3±5/160 سانتیمتر و 10/12±2/61 کیلوگرم بود. گروه شاهد تمرینات معمول آمادگی جسمانی و گروه تجربی پروتکل تمرینی DNS را 3 جلسه 50 دقیقهای در هفته به مدت 6 هفته انجام دادند. FMS بهعنوان پیشآزمون و پسآزمون اندازهگیری شد. جهت تحلیلدادهها از روش آماری ANOVA با اندازههای تکراری در سطح معنیداری 05/0 P≤ استفاده گردید. یافتهها: نتایج نشان داد که اثر تعاملی به نفع گروه تجربی (0001/0 = P، 42/250=(1و32) F) معنادار بود. همچنین اثر اصلی نوبت آزمون (0001/0 = P، 50/347 = (1و32) F) و اثر اصلی گروه (0001/0 =P، 45/16 = (1و32) F) معنادار شد. نتیجهگیری: یافتههای ما مؤید آن است که احتمالاً میتوان از تمرین حرکات بنیادین برای بهبود حرکات عملکردی استفاده نمود. در حقیقت پیشرفت معنیدار گروه تجربی در FMS به تقویت الگوی حرکتی در نتیجه تمرینات DNS مربوط میشود.