شیمل و اسلام
نویسندگان
1 استادیار فلسفه، شاخة فلسفة اخلاق، عضو هیئت علمی مؤسسة پژوهشی حکمت و فلسفة ایران
doi
10.22091/pfk.2009.212چکیده
جریان شرقشناسی و اسلامشناسی در حوزههای دانشگاهی جهان، پیوسته با واکنشهای مختلفی از سوی شرق مواجه بوده است. برخی، محققین در این رشتهها را همکاران سیاسی دولت متبوع میدانند و در فعالیتهای آنها به دنبال مقاصد استعماری و... هستند. عدهای شرقشناسان را معاند اسلام میدانند. در مقابل این آراء، بعضی شرق و غرب را از یکدیگر جداییناپذیر میدانند؛ آنهماری شیمل در زمرة این دسته محسوب میشود. این مقاله سه نوع جریان شرقشناسی را برمیشمارد؛ رویکرد به شرق بر مبنای کتابهایی نظیر هزار و یکشب؛ مواجهه با شرق از طریق مطالعة الهیات و ادیان ابراهیمی؛ و شیفتگی و عشق به شرق؛ و شیمل را در دستة سوم جای میدهد و به تبیین علمی رویکرد شیمل به اسلام، ویژگیهای اسلامشناسی وی و اهمیت جایگاه علمی و معنوی او به عنوان اسلامشناس در سطح جهان میپردازد.
