مقایسه تأثیر یک دوره تمرینات ثبات مرکزی و تمرین در آب بر تعادل ایستا و پویا دختران کم‌توان ذهنی آموزش‌پذیر

نویسندگان

1 کارشناس ارشد آسیب شناسی و حرکات اصلاحی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج

2 دانشیار گروه آموزشی بیومکانیک وآسیب شناسی ورزشی دانشگاه خوارزمی

3 استادیار دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج

doi
10.22084/rsr.2021.22740.1536
چکیده

زمینه و هدف: هدف تحقیق حاضر، بررسی تأثیر یک دوره تمرینات ثبات مرکزی و تمرین در آب بر تعادل، انعطاف ناحیه تنه و عملکرد اندام تحتانی دختران کم‌توان ذهنی آموزش‌پذیر  است. روش بررسی: نمونه‌های تحقیق شامل 30 دانش‌آموز دختر کم‌توان ذهنی آموزش‌پذیر مدرسه استثنایی نظام مافی بودند که به‌طور تصادفی به دو گروه تجربی (20 نفر) و کنترل (10 نفر) تقسیم شدند. جهت اندازه­گیری تعادل ایستا از آزمون اصلاح شده لک لک و تعادل پویا تست راه رفتن پاشنه به پنجه، استفاده گردید. گروه تجربی به مدت 8 هفته (3 جلسه در هفته) تمرینات خود را در محیط استخر انجام دادند و گروه کنترل در طول مطالعه از انجام هرگونه فعالیت اجتناب نمودند. یافته ­ها: یافته­ های آماری نشان داد که در اندازه ­گیری تعادل ایستا و پویا تأثیر تمرینات ثبات مرکزی بیشتر از تمرینات در آب بود (05/0p <). در انعطاف‌پذیری تأثیر تمرینات در آب بیشتر از تمرینات ثبات مرکزی (05/0p <) و در عملکرد اندام تحتانی تأثیر تمرینات ثبات مرکزی بیشتر از تمرینات در آب بود (05/0p <). نتیجه ­گیری: در پژوهش حاضر مشاهده شد که تمرینات ثبات مرکزی و همچنین تمرینات در محیط آب باعث افزایش تعادل ایستا و پویا در کودکان کم‌توان ذهنی می­گردد. تمرینات ثبات مرکزی از طریق تقویت عضلات عمقی بدن در ناحیه شکم، لگن و ران‌ها و همچنین ثبات و استحکام نواحی نام برده می‌تواند برای کودکان کم‌توان ذهنی مؤثر باشد.