تأثیر تمرینات یوگا و معلق بر تعادل ایستا و پویای کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استادیار، گروه رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد یادگار امام، دانشگاه آزاد اسلامی، ری، ایران.

4 استادیار، گروه رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22123/chj.2023.387487.1996
چکیده

مقدمه: یکی از مشخصه‌های کودکان مبتلا‌ به اختلال هماهنگی رشدی، اختلال در کنترل قامت است. زیرا آن‌ها به اختلالات ‌تعادلی و عملکرد‌ حرکتی در مقایسه با همسالان خود آهسته‌تر پاسخ می‌دهند. هدف از تحقیق‌ حاضر، تعیین تأثیر تمرینات یوگا و معلق بر تعادل ایستا و پویای کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی بود.مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع نیمه‌تجربی با گروه کنترل است که در پاییز 1401 شهر تهران انجام شد. در این پژوهش 45 ‌کودک مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی به صورت تصادفی به سه گروه تمرینات معلق، تمرینات یوگا و گروه کنترل تقسیم شدند (هر گروه 15 نفر). گروه تمرینات معلق و گروه تمرینات یوگا، به مدت 6 هفته و هر هفته 3 جلسه 45 دقیقه­ای به تمرین پرداختند، اما گروه کنترل هیچگونه فعالیتی نداشتند. به منظور ارزیابی تعادل پویا و ایستا  به ترتیب از آزمون شارپند رومبرگ و آزمون نشستن و برخاستن در مرحله پیش­آزمون و پس­آزمون استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آنالیز کوواریانس چندمتغیره تجزیه‌ و‌ تحلیل شد.یافته‌‌ها: نتایج نشان داد، تعادل‌ایستا و پویا در گروه تمرینات‌ معلق (001/0p<) و همچنین تعادل ‌ایستا (001/0p<) و تعادل‌پویا (01/0p<) در گروه تمرینات ‌یوگا تفاوت معنی‌داری با گروه کنترل داشتند.نتیجه‌‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که احتمالاً تمرینات مداخله‌ای یوگا و معلق برای بهبود تعادل ایستا و پویای کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی مؤثر باشند و می‌توان از این تمرینات در کنار سایر درمان‌های رایج در بهبود شاخص‌های مذکور استفاده نمود.