اثربخشی تحریک مستقیم فراجمجمهای و طرحواره درمانی بر اضطراب، درد، انعطافپذیری شناختی و توجه انتخابی زنان مبتلا به واژینیسموس
نویسندگان
1 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
2 استادیار پژوهش، گروه سلامت روان، جهاد دانشگاهی علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
4 استاد، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
5 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
doi
10.22123/chj.2023.377447.1971چکیده
مقدمه: امروزه، درمان بیماریهای جنسی زنان، از مسائل مهم تحکیم نظام خانواده و به طبع آن، تحکیم نظام جامعه به شمار میرود. انجام درمانهای جسمی و روانی لازمه رسیدن به این مهم است. هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی تحریک مستقیم فراجمجمهای و طرحواره درمانی بر اضطراب، درد، انعطافپذیری شناختی و توجه انتخابی زنان مبتلا به واژینیسموس بود. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع نیمهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری، بیماران زن مبتلا به واژینیسموس شهر تهران در سال 1401 بودند. تعداد 30 نفر با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل، تقسیم شدند. از پرسشنامه اضطراب Kettle (1973)، پرسشنامه درد SF-MPQ-2 (2009) و آزمون استروپ معنایی (1935) برای جمعآوری اطلاعات استفاده شد. گروه آزمایش تحت مداخله تحریک فراجمجمهای (10جلسه 20 دقیقهای) و مداخله طرحواره درمانی (10 جلسه 90 دقیقهای) قرار گرفتند. گروه کنترل مداخلهای غیرمرتبط دریافت کرد. دادهها توسط آزمون تحلیل کواریانس چند متغیره تجزیهوتحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که در اثر مداخلههای تحریک مستقیم فراجمجمهای و طرحوارهدرمانی، اضطراب، درد و توجه انتخابی کاهش یافتهاند (05/0>p). همچنین، در اثر مداخلههای تحریک مستقیم فراجمجمهای و طرحوارهدرمانی، انعطافپذیری شناختی افزایش یافت (05/0>p). نتیجه گیری: به نظر میرسد یافتههای پژوهش حاضر، حمایتی تجربی برای این دو روش درمانی در جهت درمان اختلال واژینیسموس بود. آگاهی روان درمانگران حوزه سلامت از این درمانها احتمالاً میتواند در راستای غلبه بر این اختلال کمک کننده باشد.
