فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

شرط حداکثر تلاش متعارف، ماحصل نوآوری در قراردادهای تجاری بین‌المللی است که به جهت تأثیر در تفسیر مفاد قراردادی و حصول نتیجۀ مطلوب، اهمیت ویژه‌ای دارد. این شرط در میان سایر شروط مشابه مانند شرط تلاش معقول، اقدامات مقتضی و مراقبت‌های لازم و کافی، بسیار اثرگذارتر جلوه می‌‌کند؛ چراکه متعهد می‌بایست تمامی توان و تخصص خود را در جهت انجام تعهد به‌کار گیرد. شرط حداکثر تلاش در نظام‌های کامن‌لا و سیویل‌لا دارای معانی متفاوت است. در حقوق نوشته، شرط حداکثر تلاش متعهد را ملزم می‌نماید تا هرچه که در توان دارد به‌منظور ایفای تعهداتش انجام دهد؛ حتی اگر صرف مقادیر نامحدود منابع موجب ضرر فاحش یا ورشکستگی وی گردد. اما درکشورهای تابع حقوق عرفی، این شرط دارای انعطاف بیشتری بوده، به معنای کوشش متعارف و متناسب با عرف است و لذا متعهد ملزم نیست برای اجرای تعهد، خود را از هستی ساقط کند. در حقوق ایران از چنین شرطی سخن به‌میان نیامده، ولی به تبعیت از حقوق نوشته و در قالب مفاهیم سنتیِ تعهد به وسیله و تعهد به نتیجه، پذیرش چنین شرطی قابل توجیه است.