مقایسه اثر تمرینات مقاومتی هم‌طول و کوتاه‌شونده بر تعادل پویا و عملکردی و ماندگاری تمرینات بر تعادل عملکردی زنان سالمند

نویسندگان

1 کارشناسی‌ارشد رشد حرکتی، گروه علوم رفتاری و شناختی‌ در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران

2 دانشیار رفتار حرکتی، گروه علوم رفتاری و شناختی‌ در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران.

3 استادیار رفتار حرکتی، گروه علوم رفتاری و شناختی‌ در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی تهران، تهران، ایران

doi
10.22084/rsr.2021.22434.1532
چکیده

زمینه و هدف: یکی از مشکلات سالمندان کاهش تعادل و افزایش نوسانات قامتی است. هدف این پژوهش مقایسه تأثیر تمرینات مقاومتی هم ­طول و کوتاه شونده بر تعادل پویا و تعادل عملکردی در زنان سالمند بود. روش ­بررسی: 30 زن سالمند (7/5±1/66) به‌طور داوطلبانه انتخاب شدند و به سه گروه همگن هم‌طول، کوتاه‌شونده و کنترل تقسیم شدند. تعادل پویا با استفاده از دستگاه بایودکس و تعادل عملکردی نیز با آزمون برخاستن و راه رفتن زمان‌دار اندازه‌گیری شدند. تمرینات مقاومتی به تفکیک گروه هم‌طول و کوتاه‌شونده به مدت 18 جلسه (40 دقیقه‌ای، سه جلسه در هفته) اجرا شدند. شرکت‌کنندگان قبل، بعد، یک و دو ماه پس از تمرین آزمون شدند. برای تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس عاملی مرکب استفاده شد. یافته­ ها: تمرین مقاومتی هم‌طول و کوتاه‌شونده، تأثیر معناداری بر بهبود تعادل پویا (001/0P=) و تعادل عملکردی (001/0P=) زنان سالمند داشت. تأثیر تمرینات هم‌طول بر تعادل پویا، بیشتر از تمرینات کوتاه‌شونده بود. در مقابل تأثیر تمرینات کوتاه‌شونده بر تعادل عملکردی بیشتر از تمرینات هم‌طول بود. تمرینات، تأثیر ماندگار معنی­داری بر تعادل عملکردی داشت (001/0P=). نتیجه­ گیری: تمرینات مقاومتی هم‌طول و کوتاه‌شونده بر تعادل تأثیر مثبتی داشت. این تأثیر تا ۲ ماه بعد از پایان تمرینات همچنان بر تعادل عملکردی حفظ شده بود.