فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: زانوپرانتزی یکی از شایع­ ترین اختلالات اندام تحتانی است که فرد بر روی لبه خارجی پا راه می‌رود. هدف از این مطالعه تعیین اثر 8 هفته تمرینات توانبخشی ترکیبی (ثبات مرکزی و تراباند) بر میزان فاصله کندیل­ های داخلی ران، زاویهQ و استقامت عضلات مرکزی در دانش‌آموزان نوجوان مبتلا به زانوپرانتزی است. روش بررسی: 30 دانش‌آموز دختر دوره متوسطه اول مبتلا به زانوپرانتزی به‌صورت هدفمند و در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه 15 نفری تجربی (سن 74/0±47/14 سال، قد 93/0±80/158 سانتی‌متر، وزن 68/8±80/48 کیلوگرم) و کنترل (سن 76/0±14 سال، قد 18/5±73/157 سانتی‌متر، وزن 22/5± 13/49 کیلوگرم) تقسیم شدند. فاصله بین کندیل­های داخلی ران، زاویهQ و استقامت عضلات مرکزی به‌ترتیب به‌وسیله کولیس، گونیامتر و تست پلانک جانبی مک­گیل اندازه‌گیری شد. آزمودنی‌های گروه تجربی به مدت 8 هفته، هر هفته 3 جلسه و هر جلسه 60 دقیقه به تمرین پرداختند. یافته‌ها: طبق یافته­ های تحقیق، کاهش معناداری در فاصله کندیل ­های داخلی ران (002/0P=)، افزایش معناداری در زاویه Q (007/0=P) و استقامت عضلات مرکزی (001/0=P) دیده شد. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج اثربخش تمرینات این تحقیق توصیه می­ گردد که در برنامه ­های اصلاحی جهت بهبود و اصلاح ناهنجاری زانوپرانتزی از این مجموعه تمرینی استفاده شود.