تاثیر تمرینات پایداری عصبی عضلانی پویا (DNS) بر تعادل پویا و ناتوانی عملکردی ورزشکاران مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد گروه آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران

2 دانشجوی دکترای آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی‌سینا همدان، همدان، ایران

3 استاد آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران

doi
10.22084/rsr.2021.23342.1550
چکیده

زمینه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینات پایداری عصبی عضلانی پویا(DNS) بر تعادل پویا و  ناتوانی عملکردی ورزشکاران مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی می باشد. روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون می‌باشد. نمونه‌های پژوهش شامل 24 ورزشکار رشته‌های تیمی مرد دارای کمردرد مزمن غیراختصاصی بودند که در دو گروه مساوی و تصادفی کنترل و تجربی تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت 8 هفته تمرینات پایداری عصبی عضلانی پویا را انجام دادند. گروه کنترل در طی این مدت زمان در هیچ‌گونه فعالیت درمانی و توانبخشی شرکت نداشته و به فعالیت‌های عادی روزانه مشغول بودند همچنین قبل و بعد از مداخله به منظور ارزیابی ناتوانی عملکردی پرسشنامه استوستری و به منظور ارزیابی تعادل پویا آزمون تعادل Y استفاده گردید. داده‌های حاصل از پژوهش با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس در سطح معنی‌داری (05/0>p) مورد تجزیه تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج مقایسه بین گروهی پس از تمرینات پایداری عصبی عضلانی پویا تفاوت معنی‌داری در بهبود تعادل پویا و ناتوانی عملکردی در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل نشان داد (05/0>P). نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های این مطالعه تمرینات پایداری عصبی عضلانی پویا موجب بهبود ناتوانی عملکردی و تعادل پویا در ورزشکاران دارای کمردرد مزمن غیراختصاصی می‌شود. بنابراین به نظر می‌رسد که تمرینات DNS تمرینات مؤثری در برنامه توانبخشی ورزشکاران دارای کمرد مزمن غیراختصاصی باشد.