مقایسه اثربخشی رویکرد سایکودرام با رویکرد هیجانمدار و آموزش سایکودرام هیجانمدار ذهنآگاهانه بر ترس از صمیمیت و خودتنظیمی هیجان در زنان مطلقه
نویسندگان
1 دانشیارگروهروانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی،اصفهان،ایران.
2 دانشیارگروهروانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی،اصفهان،ایران.
3 دانشجوی دکتری مشاوره، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
doi
10.22123/chj.2023.377863.1972چکیده
مقدمه: زنان مطلقه در بسیاری مواقع به دلیل ترس از صمیمیت و تنظیم هیجانی ناکارآمد با مشکلات زیادی مواجه میشوند. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی رویکرد سایکودرام و رویکرد هیجانمدار با آموزش التقاطی سایکودرام هیجانمدار ذهنآگاهانه بر ترس از صمیمیت و خودتنظیمی هیجان در زنان مطلقه اجرا شد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی با گروه کنترل است. جامعه آماری زنان مطلقه شهر اصفهان در پائیز 1400 بودند، که از میان آنها 64 نفر به صورت هدفمند انتخاب و در چهار گروه (هر گروه 16 نفر) گمارده شدند. پرسشنامه Descutner و Thelen (1991) و پرسشنامه تنظیم هیجان Roemer و Gratz (2004) برای سنجش متغیر وابسته استفاده شد. سه گروه آموزشی، هر یک طی 12 جلسه 90 دقیقهای تحت آموزش قرار گرفتند. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس اندازههای تکرار شده تحلیل گردید. یافته ها: نتایج نشان داد در ترس از صمیمیت و خودتنظیمی هیجان بین آموزش هیجانمدار، آموزش سایکودرام و آموزش التقاطی با گروه کنترل و بین آموزش هیجانمدار و آموزش سایکودرام تفاوت معنیداری وجود دارد (01/0>p)، ولی بین آموزش سایکودرام و هیجانمدار با گروه آموزش التقاطی تفاوت معنیداری وجود نداشت (05/0<p). نتیجه گیری: با توجه به اثربخشی آموزش التقاطی سایکودرام هیجانمدار ذهنآگاهانه، آموزش سایکودرام و آموزش هیجانمدار بر کاهش ترس از صمیمیت و ارتقای خودتنظیمی هیجان و همچنین اثربخشی بیشتر آموزش سایکودرام نسبت به آموزش هیجان مدار، پیشنهاد میشود در مراکز مشاوره و روان درمانی، این آموزشها برای زنان مطلقه استفاده شوند.