مقایسه اثربخشی رویکرد سایکودرام با رویکرد هیجان‌مدار و آموزش سایکودرام هیجان‌مدار ذهن‌آگاهانه بر ترس از صمیمیت و خودتنظیمی هیجان در زنان مطلقه

نویسندگان

1 دانشیارگروه‌روان‌شناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی،اصفهان،ایران.

2 دانشیارگروه‌روان‌شناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی،اصفهان،ایران.

3 دانشجوی دکتری مشاوره، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.

doi
10.22123/chj.2023.377863.1972
چکیده

مقدمه:  زنان مطلقه در بسیاری مواقع به دلیل ترس از صمیمیت و تنظیم هیجانی ناکارآمد با مشکلات زیادی مواجه می­شوند. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی رویکرد سایکودرام و رویکرد هیجان­مدار با آموزش التقاطی سایکودرام هیجان­مدار ذهن­آگاهانه بر ترس از صمیمیت و خودتنظیمی هیجان در زنان مطلقه اجرا شد. مواد و روش­ ها: پژوهش حاضر از نوع نیمه­آزمایشی با گروه کنترل است. جامعه آماری زنان مطلقه شهر اصفهان در پائیز 1400 بودند، که از میان آن­ها 64 نفر به صورت هدفمند انتخاب و در چهار گروه (هر گروه 16 نفر) گمارده شدند. پرسشنامه Descutner  و Thelen (1991) و پرسشنامه تنظیم هیجان Roemer  و Gratz (2004) برای سنجش متغیر وابسته استفاده شد. سه گروه آموزشی، هر یک طی 12 جلسه 90 دقیقه­ای تحت آموزش قرار­ گرفتند. داده­ها با استفاده از تحلیل واریانس اندازه­های تکرار شده تحلیل گردید. یافته­ ها: نتایج نشان داد در ترس از صمیمیت و خودتنظیمی هیجان بین آموزش هیجان­مدار، آموزش سایکودرام و آموزش التقاطی با گروه کنترل و بین آموزش هیجان­مدار و آموزش سایکودرام تفاوت معنی­داری وجود دارد (01/0>p)، ولی بین آموزش سایکودرام و هیجان­مدار با گروه آموزش التقاطی تفاوت معنی­داری وجود نداشت (05/0<p). نتیجه­ گیری: با توجه به اثربخشی آموزش التقاطی سایکودرام هیجان­مدار ذهن­آگاهانه، آموزش سایکودرام و آموزش هیجان­مدار بر کاهش ترس از صمیمیت و ارتقای خودتنظیمی هیجان و همچنین اثربخشی بیشتر آموزش سایکودرام نسبت به آموزش هیجان مدار، پیشنهاد می­شود در مراکز مشاوره و روان درمانی، این آموزش­ها برای زنان مطلقه استفاده شوند.