پیشبینی تابآوری بر اساس ارزش خود، شفقت به خود و بهوشیاری در شرایط قرنطینه همگانی کرونا
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای، گروه مشاوره، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی ، ابهر، ایران.
2 استادیار، گروه روان شناسی،واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.
3 دانشیار گروه مشاوره، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران
4 استادیار، گروه روان شناسی، واحد ابهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ابهر، ایران.
doi
10.22123/chj.2023.406093.2022چکیده
مقدمه: تابآوری مفهومی است که در بستر روانشناسی مثبت ارائه شده و جایگاه ویژهای را خصوصاً در حوزههای روانشناسی تحولی، روانشناسی خانواده و بهداشت روان به خود اختصاص داده است. پژوهش حاضر با هدف پیشبینی تابآوری بر اساس ارزش خود، شفقت به خود و بهوشیاری در شرایط قرنطینه همگانی ویروس کرونا صورت گرفت. مواد و روش ها: این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری، کلیه مراجعهکنندگان به یک کلینیک روانشناختی در شهر قزوین بودند که از مهر تا بهمن ماه سال 1399 همزمان با موج سوم کرونا و اعلام شرایط قرنطینه اجباری در مطالعه شرکت کردند (تعداد تقریبی 700 نفر). تعداد، 174 نفر به شیوه هدفمند انتخاب شدند. جهت گردآوری اطلاعات از مقیاسهای تابآوری، ارزش خود، شفقت به خود، و بهوشیاری به صورت تحت وب استفاده شد. دادهها توسط شاخصهای آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد.یافته ها: بین ارزش خود، شفقت به خود و بهوشیاری با تابآوری، ارتباط مثبت و معنیداری وجود داشت (24/139=F، 01/0>p). نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد، متغیرهای ارزش خود با بتای 37/0 و شفقت به خود با بتای 59/0 قدرت پیشبینی تابآوری را دارند) 01/0>p). بهوشیاری قدرت پیشبینی تابآوری را نداشت (05/0<p).نتیجه گیری: ارزش خود و شفقت به خود با تابآوری در افرادی که پروتکلهای شرایط قرنطینه همگانی را رعایت میکردند؛ رابطه مثبت دارند؛ اما بهوشیاری با تابآوری رابطه معنیدار نداشت. جهت افزایش تابآوری افراد در شرایط پساکرونا و وضعیتهای بحرانی مشابه کرونا از قبیل بیماری واگیردار یا حوادث طبیعی، میتوان از آموزشهای شفقت به خود و ارزش خود بهره برد.
