بررسی تجربی تاثیر خشک‌کردن الکترود و عملیات پس‌گرم بر ریزساختار و خواص مکانیکی اتصال جوش فولاد P91

نویسندگان

1 گروه مواد و متالورژی، دانشکده مهندسی مکانیک و انرژی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 گروه مواد و متالورژی، دانشکده مهندسی مکانیک و انرژی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 گروه مواد و متالورژی، دانشکده مهندسی مکانیک و انرژی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
چکیده

یکی از پرکاربردترین فولادهای به‌کاررفته در بویلرهای نیروگاهی سراسر دنیا، فولاد P۹۱ است و استفاده گسترده‌تر از این فولاد در برنامه‌ریزی آینده نیروگاه‌های ایران قرار دارد. فرآیند پیش‌گرم، کنترل دمایی بین پاس‌های جوشکاری و عملیات حرارتی پس از جوشکاری، به‌منظور به‌دست‌آوردن چقرمگی و مقاومت به خزش مطلوب، مورد نیاز است. کنترل دماهای پیش‌گرم و از آن مهم‌تر پس‌گرم برای جلوگیری از باقی‌ماندن هیدروژن و مشکل ترک بسیار ضروری است. در این مقاله تأثیر عملیات حرارتی PWHT و خشک‌کردن الکترود بر ریزساختار و خواص مکانیکی فولاد گرید ۹۱ تحت جوشکاری قوسی با الکترود دستی چند پاسه مورد بررسی قرار گرفته ‌است. به‌منظور بررسی خصوصیات جوش، پس از اعمال سه سیکل مختلف جوشکاری، مطالعات ریزساختاری به‌ وسیله میکروسکوپ نوری و الکترونی FESEM و همچنین آزمون کشش در دمای اتاق، انجام شد. نتایج نشان داد استفاده از الکترود مرطوب و عدم استفاده از ‌‌پس‌گرم بلافاصله پس از جوشکاری، استحکام نهایی و تنش تسلیم را به میزان قابل توجهی کاهش داده ‌است. از سوی دیگر، انجام عملیات ‌‌پس‌گرم سبب افزایش تعداد رسوبات در فلز جوش و HAZ شده و اندازه دانه‌های آستنیت اولیه در فلز جوش و HAZ، همگن‌‌تر می‌شود.