مطالعۀ تطبیقی دامنۀ ممنوعیت کمک یا تشویق فعالیت های منع شده در معاهدات جهانی خلع سلاح
نویسندگان
1 گروه حقوق بین الملل، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران
2 گروه حقوق بین الملل، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران
3 گروه حقوق بین الملل، دانشگاه قم، قم، ایران
doi
10.22059/jcl.2023.357528.634488چکیده
در بعضی معاهداتِ خلع سلاح، کمک و تشویق یا ترغیب فعالیت های ممنوع، غیرقانونی اعلام شده است. منظور از فعالیت های ممنوع اقداماتی است که بر اساس معاهدۀ خلع سلاح، دولتها از انجام آنها منع شده اند. با این حال، محدودۀ دقیق این ممنوعیت هنوز مورد بحث صاحب نظران است. سعی نگارندگان پژوهش حاضر بررسی این پرسش اساسی است که گسترۀ ممنوعیت کمک، تشویق و ترغیب تا کجاست و چه مرزهایی میتوان برای آن ترسیم نمود؟ به این منظور، موضوع کمک در پنج معاهدۀ اصلی خلع سلاح بررسی شده و با بهره گیری از داده های کتابخانه ای و کاربست روش توصیفی تحلیلی، دو یافتۀ مهم به دست آمده است: نخست اینکه هرچند فقدان تعریف مورد اجماع برای کمک، تشویق یا ترغیب و عدم اهتمام دولت ها به تبیین موضوع در رویۀ داخلی و بین المللی به تداوم ابهام در محدودۀ این مقرره منجر شده است، اما این ابهام فوایدی نیز دارد؛ ازجمله افزایش آزادی عمل دولت ها در همکاری با کشورهای غیرعضو معاهده و اینکه برآیند دیدگاه های دولت ها در مذاکرات مقدماتی و رویه های بعدی آنها، تفسیر مضیق از مقررۀ کمک را تأیید می نماید. بر این اساس، هر فعلی که با هدف و موضوع معاهده مغایرت داشته باشد و آگاهانه به قصد تسهیلِ ارتکاب اعمال ممنوع یا تحریک به انجام آنها صورت گیرد، کمک به آن یا تشویق قلمداد می شود.