تأثیر تعارض کار- خانواده بر رضایت از زندگی با میانجیگری استرس شغلی و رضایت شغلی در تدریس حضوری و مجازی از دیدگاه اساتید
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای رشته مدیریت سیاستگذاری بازرگانی دانشگاه علامه طباطبایی تهران
2 استادیار، گروه مدیریت، واحد پرند، دانشگاه آزاد اسلامی، پرند، ایران
doi
10.22054/ims.2022.58702.1905چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تعارض کار-خانواده بر رضایت از زندگی با نقش میانجی استرس شغلی و رضایت شغلی است. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و جامعه آماری نامحدود شامل اساتید دانشگاه است که تعداد384 نفر بهروش دردسترس انتخاب شدند. جمعآوری داده با استفاده از پرسشنامههای الکترونیک و تحلیل آماری با نرمافزارهایSPSS وSMARTPLS3 انجامشد. نتایج پژوهش نشانداد که با افزایش تعارض کار-خانواده تنها در وضعیت تدریس مجازی رضایت از زندگی کاهشیافت؛ تأثیر استرس شغلی بر رضایت از زندگی در وضعیت تدریس حضوری و مجازی معنادار نبود؛ تأثیر تعارض کار-خانواده بر رضایت از زندگی با میانجیگری جزئی رضایت شغلی تنها در وضعیت تدریس مجازی معنادار بود و نقش استرس شغلی در رابطه بین تعارض کار-خانواده و رضایت شغلی بهعنوان میانجی جزئی تأیید شد. نتایج حاصل از مقایسه اختلاف میانگینها نشانداد که تداخل کار با خانواده مبتنیبر اجبار در وضعیت تدریس مجازی بیشتر از حضوری بود و اساتید بهمراتب در شرایط بدتری قرار داشتند.
