تأثیر بریس مچ پا بر زمان رسیدن به پایداری و اوج نیروی عکسالعمل عمودی زمین در زنان ورزشکار سالم با و بدون خستگی
نویسندگان
1 استادیار، گروه آسیب شناسی و فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
2 دانشیار، گروه آسیب شناسی و فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
3 دانشجوی دکتری آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی درمانی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
4 استادیار، گروه آسیب شناسی و فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
doi
10.22084/rsr.2019.20329.1467چکیده
زمینه و هدف: هدف از انجام مطالعه حاضر تأثیر بریس پیشگیرانه مچپا بر زمان رسیدن به پایداری و اوج نیروی عکس العمل عمودی زمین در ورزشکاران زن سالم با و بدون خستگی بود. روش بررسی: نوزده زن ورزشکار فعال دانشگاهی بهطور داوطلبانه در مطالعه نیمه تجربی حاضر شرکت کردند. نیروی عکس العمل عمودی زمین و زمان رسیدن به پایداری توسط دستگاه اندازهگیری فشار کف پایی حین انجام فعالیت فرود در وضعیت با و بدون بریس قبل و بعد از خستگی ارزیابی شد. یافته ها: اطلاعات بهدست آمده نشان داد استفاده از بریس بر زمان رسیدن به پایداری با و بدون خستگی تأثیری ندارد (05/0<p). با توجه به نتایج بهدست آمده بریس موجب کاهش در میزان اوج نیروی اول (01/0p=) و (04/0p=) و اوج نیروی دوم عکس العمل عمودی زمین (004/0p=) و (032/0p=) به ترتیب قبل و بعد از خستگی نسبت به وضعیت کنترل در قسمت جلوی پا شد. همچنین استفاده از بریس افزایش میزان اوج نیروی اول (009/0p=) و (02/0p=)، افزایش اوج نیروی دوم (025/0p=) و (002/0p=)، کاهش زمان رسیدن به اولین اوج نیروی عمودی (007/0p=) و (018/0p=) و کاهش زمان رسیدن به دومین اوج نیروی عمودی (026/0p=) و (01/0p=) را به ترتیب قبل و بعد از خستگی نسبت به وضعیت کنترل در قسمت عقب پا به همراه داشت. نتیجه گیری: با توجه به یافته ها نتیجه گیری می شود که بریس بر زمان رسیدن به پایداری تأثیر ندارد و موجب افزایش اوج نیروی عمودی عکس العمل زمین و کاهش زمان رسیدن به آن در قسمت عقبپا می شود. بنابراین، استفاده از بریس های مچپا با هدف اثرگذاری بر این فاکتورها و کاهش ریسک آسیبهای مرتبط با آنها پیشنهاد نمی گردد.