کاربرد تلفنهای همراه هوشمند و رسانه های اجتماعی در شرایط بحران: تجارب جهانی و درسهایی برای ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه ارتباطات دانشگاه تهران
2 کارشناس ارشد ارتباطات دانشگاه تهران
doi
10.22059/jsr.2022.88945چکیده
گسترش تلفنهای همراه هوشمند و رسانههای اجتماعی، ارتباطات بحران را متحول کرده و باعث شده است که مشاغل این حوزه به یک تجدیدنظر جدی نیاز پیدا کنند. بااینوجود هنوز از تمام ظرفیت این فناوریهای نوین در شرایط بحران استفاده نشده است. در این مقالهی سیاستپژوهانه در ابتدا به الگوهای شهروند محور ارتباطات بحران میپردازیم و اصلیترین راهها برای استفاده از رسانههای اجتماعی و تلفنهای همراه هوشمند قبل، حین و پس از بحران را بر اساس تجارب اخیر جهانی و نیز مبانی نظری شناسایی میکنیم. سپس به مرور وضعیت معاصر ارتباطات بحران در ایران میپردازیم و در تطبیق با تجربههای جهانی در استفاده از رسانههای اجتماعی و تلفنهای همراه هوشمند در ارتباطات بحران، راهحلهایی برای استفاده از فناوریهای نوین در ارتباطات بحران ایران ارائه میدهیم. رسانههای اجتماعی در هر سه مرحله قبل، حین و بعد از بحران نقش مهمی در مدیریت شرایط بحرانی دارند. سیستم مدیریت بحران ایران از الگوهای یکطرفه ارتباط با شهروندان درگیر بحران استفاده میکند و اصلیترین رسانههای آن برای ارتباط با مردم در شرایط بحرانی رسانههای جمعی هستند. راهحلهایی که با استفاده از آنها سیستم مدیریت بحران میتواند از گوشیهای هوشمند و رسانههای اجتماعی در شرایط بحرانی استفاده کند شامل سیاستگذاری برای استفاده از فناوریهای نوین، ایجاد حساب کاربری در شبکههای اجتماعی، گفتوگوی آنلاین با مردم، استفاده از برنامههای کاربردی تلفن همراه، ادغام رسانههای اجتماعی و رسانههای سنتی با یکدیگر و تقویت زیرساختهای اینترنت و تلفن همراه در تمام نقاط کشور هستند.