فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: نقص عضو، بهداشت روانی و جسمانی افراد را با بحران مواجه می­نماید. پژوهش حاضر، با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر امیدواری و درد مزمن در دختران 20 تا 50 ساله دارای معلولیت جسمی –حرکتی انجام شد. مواد و روش‌ها: این پژوهش نیمه­تجربی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری، کلیه دختران دارای معلولیت جسمی – حرکتی مراجعه­ کننده به اداره بهزیستی شهر ارسنجان در سال 1399 بودند. تعداد 30 دختر به طور داوطلب وارد مطالعه شدند که به صورت تصادفی در دو گروه مساوی آزمایش و کنترل قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از آزمون امیدواری (اشنایدر، 1991) و درد مزمن (کلیلند، 1996) جمع‌آوری شد. سپس گروه آزمایش برنامه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را در هشت جلسه 60 دقیقه‌ای دریافت کردند. گروه کنترل هیچ‌ آموزشی دریافت نکرد. تجزیه‌وتحلیل آماری با استفاده از تحلیل واریانس دوطرفه با اندازه‌گیری تکراری صورت گرفت. یافته‌ها: میانگین و انحراف معیار نمرات پیش‎آزمون (پس‌آزمون) گروه آزمایش در متغیر امیدواری 41/7±64/12 (32/5±67/27) و متغیر درد مزمن 16/7±43/33 (27/5±37/26) بود. در گروه کنترل تغییر محسوسی مشاهده نشد. مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد منجر به افزایش امیدواری و کاهش درد مزمن مفصلی گروه آزمایش شد (001/0>p). نتیجه‌گیری: درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در افزایش امیدواری و کاهش درد مزمن در دختران دارای معلولیت جسمی حرکتی مؤثر بود و در دوره پیگیری درمان مذکور ثبات و پایداری اثر درمانی نیز داشت. بنابراین به‌عنوان مداخله روان‌شناختی بر دختران دارای معلولیت جسمی_ حرکتی می‌توان استفاده کرد.