فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: احساس تنهایی و اضطراب مرگ دو مسئله اساسی روان‌شناختی است، که در بین سالمندان تجربه می­شود و بهزیست-درمانی مداخله­ای است، که می­تواند در این زمینه مؤثر باشد. هدف این پژوهش تعیین اثربخشی بهزیست- درمانی بر احساس تنهایی و اضطراب مرگ سالمندان بود. مواد و روش ­ها: این پژوهش از نوع کاربردی و روش آن نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش، شامل سالمندان 65 تا 85 ساله، ساکن در خانه سالمندان روزانه نشاط، در شهر مشهد در سال 1400 بودند که با روش نمونه­گیری هدفمند، 30 نفر از آنان انتخاب و به روش تصادفی ساده در دو گروه مساوی آزمایش و گواه قرار گرفتند. اعضای گروه آزمایشی در جلسات هفتگی بهزیست- درمانی شرکت نمودند و در مورد گروه کنترل، مداخله­ای صورت نگرفت، برای گردآوری داده­ها از مقیاس احساس تنهایی راسل، پیلاو ، فرگوسن (1978) و مقیاس اضطراب مرگ تمپلر (1970) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از تحلیل واریانس دوطرفه، با اندازه­گیری­های مکرر انجام شد. یافته­ ها: یافته ­های پژوهش نشان داد که، مقایسه میانگین­های تعدیل شده نمرات احساس تنهایی و اضطراب مرگ در مرحله پس‌آزمون و پیگیری، نسبت به مرحله پیش­آزمون افزایش یافته است. اثر تعاملی گروه و زمان بر کاهش نمرات احساس تنهایی (001/0>p، 70/124 =F)، و اضطراب مرگ (001/0>p، 70/119 =F) معنادار بود. نتیجه ­گیری: بهزیست - درمانی می­تواند به عنوان یک درمان غیر دارویی، احساس تنهایی و اضطراب مرگ را در سالمندان به طور معناداری کاهش دهد.