تأثیر تمرینات استقامت عضلانی، هماهنگی و ترکیبی بر مهارتهای حرکتی ظریف افراد با سندرم داون
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم رفتاری و شناختی در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، شهید بهشتی، تهران، ایران
2 استاد، هیأت علمی دانشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خوراسگان، اصفهان، ایران
3 کارشناسی ارشد، گروه علوم رفتاری و شناختی در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22084/rsr.2019.20302.1466چکیده
زمینه و هدف: امروزه تمرینات ورزشی بهعنوان روشی جدید و کاربردی برای بهبود سازگاری های عضلانی در کم توانان ذهنی معرفی شده است. هدف از پژوهش حاضر تأثیر تمرینات استقامت عضلانی، هماهنگی و ترکیبی بر مهارت های حرکتی ظریف افراد با سندرم داون بود. روش بررسی: این تحقیق از نوع نیمهتجربی، با هدف کاربردی بود.30 فرد با سندرم داون (23 پسر و 7 دختر) با میانگین سنی 2/24 سال انتخاب شدند. با استفاده از آزمون پورد و پگبورد پیش آزمون گرفته شد؛ سپس شرکت کنندگان به سه گروه با سه برنامه مختلف تمرینی تقسیم شدند (گروه یک: تمرینات استقامتی، گروه دو: تمرینات هماهنگی، گروه سه: تمرینات ترکیبی). برنامه مداخله شامل 16 جلسه 45 دقیقه ای بود. هر جلسه شامل سه زمان 15 دقیقهای و 5 دقیقه استراحت بین زمانها بود. بعد از پایان جلسات پسآزمون مشابه با پیش آزمون گرفته شد. یافته ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس یک راهه نشان داد که همه گروه ها با تمرینات پیشرفت معناداری کرده اند (05/0p<) ولی بین تمرینات استقامت عضلانی، هماهنگی و ترکیبی تفاوت معنیداری وجود نداشت (05/0<p). نتیجه گیری: مطابق با نتایج برای بهبود مهارت های حرکتی ظریف افراد سندرم داون می توان از سه نوع تمرین استقامتی، هماهنگی و ترکیبی استفاده کرد، اما به نظر میرسد ترکیب تمرینات هماهنگی و استقامت عضلانی ارجح تر است. احتمالاً تمرینات ترکیبی باعث بهبود استقامت عضلانی و هماهنگی بین اندام ها بهصورت همزمان می گردد.