فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: تمرینات ورزشی به‌عنوان شکل خاصی از فعالیت­های بدنی جهت­د­ار، ممکن است بر فرایند شکل‌گیری وضعیت بدنی، اثرات مهمی داشته باشند. هدف از مطالعه حاضر مقایسه زوایای سر به­جلو، کایفوز و لوردوز بین بازیکنان تنیس روی میز و نرم جامعه غیرورزشکار ایرانی بود. روش بررسی: در این مطالعه 30 ورزشکار تنیس روی­میز سطح استانی باشگاهی شهر تهران (میانگین سنی 74/2± 86/19 سال و قد 33/3±8/170 سانتیمتر و وزن 30/3± 2/68 کیلوگرم) به‌صورت هدفمند انتخاب ﺷﺪﻧﺪ. با استفاده از خط‌کش منعطف شاخص­های کایفوز و لوردوز آزمودنی­ها و با استفاده از دوربین عکاسی و روش فوتوگرامتری زاویه سر ­به ­جلو ورزشکاران تنیس روی میز اندازه‌گیری شد. داده­ها از طریق آزمون تی تک نمونه‌ای در سطح معناداری (05/0P<) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج تحقیق نشان داد که در ورزشکاران تنیس روی میز به‌طور معنی‌داری میزان زاویه کایفوز (44/4±92/43) و میزان زاویه سر به جلو (6/5±2/48) بیشتر و میزان لوردوز (73/6±6/27) کمتر از نرم جامعه افراد غیر­ورزشکار می‌باشد (05/0P<). نتیجه‌گیری: از یافته­های این تحقیق می­توان نتیجه گرفت که ورزش تنیس روی­میز به دلیل اینکه ورزشکاران در حین اجرای تمرینات، وضعیت خاص بدنی به خود می­گیرند، موجب افزایش میزان زاویه­ی سر به جلو و کایفوز ورزشکاران نسبت به غیرورزشکاران و کاهش میزان لوردوز کمری می‌شود. لذا پیشنهاد می‌شود که تمرینات کششی و تقویتی عضلات برای پیشگیری و اصلاح این ناهنجاری­ها انجام شود.