تأثیرتمرینات عصبی عضلانی بر قدرت عضلات هیپ، ناحیه مرکزی و مکانیکهای پرش ـ فرود در ورزشکاران با بازسازی رباط صلیبی قدامی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان
2 دانشیار،گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی ، دانشگاه اصفهان
3 جراح زانو، استادیار دانشگاه علوم پزشکی مشهد
4 استادیار ،گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری
doi
10.22084/rsr.2019.18377.1434چکیده
زمینه و هدف: شیوع بالای آسیب مجدد رباط بازسازی شده یکی از مسائل پیچیده پس از عمل جراحی است. هدف از تحقیق حاضر تأثیر تمرینات عصبی عضلانی بر قدرت عضلات هیپ، ناحیه مرکزی و مکانیکهای پرش ـ فرود در ورزشکاران با بازسازی رباط صلیبی قدامی بود. روش بررسی: تعداد 24 ورزشکار با سابقه بازسازی رباط صلیبی قدامی به صورت هدفمند و در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. قبل و بعد از پروتکل تمرینات عصبی عضلانی (8 هفته، 3 جلسه در هفته) از هر دو گروه ارزیابی قدرت ایزومتریک عضلات هیپ، استقامت عضلات ناحیه مرکزی و مکانیکهای پرش فرود به ترتیب با استفاده از دینامومتر ایزوکنتیک، آزمونهای ثبات مرکزی مک گیل و پرسشنامه امتیازدهی خطای پرش- فرود به عمل آمد. اطلاعات با استفاده از آزمون تی همبسته و آزمون آنوا برای اندازه های تکراری در سطح معناداری (05/0P<) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج تغییرات درون گروهی گروه تجربی نشان داد که میزان قدرت ایزومتریک عضلات، استقامت عضلات ناحیه مرکزی و امتیاز خطای پرش ـ فرود در پسآزمون نسبت به پیشآزمون بهبود معنیداری داشت (05/0>P) که این تغییرات در گروه کنترل معنی دار نبود. همچنین تغییرات بین گروهی در دو گروه تجربی و کنترل در تمام متغیرها (05/0>P) تفاوت معناداری را نشان داد. نتیجه گیری: براساس این نتایج می توان نتیجه گرفت که بخش های بالای زانو اثر قابل توجهی روی استراتژیهای کنترل حرکتی دارد. آگاهی از این امر می تواند عاملی برای طراحی بهتر برنامههای تمرینی جلوگیری از آسیب ACL و همچنین برنامه های جلوگیری از آسیب مجدد باشد.