فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

براکی تراپی، نوعی درمان سرطان پروستات است که منبع پرتو در بافت سرطانی و یا در نزدیکی آن کاشته می ­شود. هدف این مقاله، محاسبه عدم قطعیت دز دریافتی بافت پروستات، ناشی از جابجایی چشمه­ ها و تورم در غده پس از کاشت دانه­ های پرتوزا است. از  کد MCNPX 2.6 و پروتکل TG-43U1 برای شبیه‌ سازی چشمه براکی ­تراپی ید-125 مدل 6711Amersham  (با فعالیت mCi 0/5) و فانتوم ORNL استفاده ‌شد. طرح درمانی شامل 76 چشمه، حاوی ماده پرتوزای ید-125 است که به دو شکل دانه­ ای و نقطه ­ای در سه حجم اولیه 30/02 ، 38/01 و cm3 52/01 و سه گام زمانی مختلف در پروستات کاشته ­شده­ اند. سه گام زمانی شامل لحظه ­ی پس از کاشت، روز صفرم و روز سی­ ام پس از کاشت است. در گام نخست دز معادل پرتو در سه حجم مختلف برای دو توزیع دانه­ ای و نقطه ­ای در بافت سالم و سرطانی محاسبه شد. در گام دوم، مکان چشمه­ ها از موقعیت پیش ­فرض منحرف و منجر به تغییر در نحوه توزیع دز می­ گردد. با جابجایی در سه جهت چپ-راست (mm 1/8)، درون ­سو-برون ­سو (mm 2/1) و بالا-پایین ( mm3/4)، دز معادل پرتو محاسبه شد. حداکثر عدم قطعیت دز پروستات تحت درمان با چشمه­ های دانه ­ای، به حجم  cm352/01 و مقدار 20 %+  مشاهده شد. در گام سوم، علاوه بر تغییر مکان چشمه­ ها، تورم 12 % نسبت به حجم آغازین آن، مشاهده که منجر به دریافت دزی کمتر نسبت به مرحله قبل شد. در این طرح درمانی، اثر جابجایی چشمه­ ها و تورم به میزان 12 %  بررسی شد. عدم قطعیت در جابجایی چشمه­ ها در روز صفرم پس از کاشت، حدود 20% ± محاسبه شد. همچنین تاثیر دو عامل ذکر شده پس از سی روز از کاشت در پروستاتی با حجم cm3 58/25 با چشمه­ های نقطه ­ای، کاهش 21/04 %  در مقادیر دز بافت سالم و سرطانی را نسبت به لحظه­ ی پس از کاشت نشان داد. حداکثر خطای کد 0/03 % است.