در مسیر کنترل و بهنجارسازی؛ مطالعه جامعهشناختی اجتماعات معنویتگرا
نویسندگان
1 استادیار گروه جامعهشناسی دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری جامعهشناسی سیاسی، دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22059/jsr.2022.88947چکیده
پژوهش حاضر با هدف مطالعه سازوکار و پیآمدهای اجتماعی «اجتماعات معنویتگرا» انجام شده و به این پرسش میپردازد که چنین اجتماعاتی از چه رویههایی برای اهداف خود استفاده کرده و نیز چه تأثیری بر مخاطبان خود بهویژه ذهنیت و کنشهای آنها خواهند داشت. این پژوهش برای پاسخگویی به پرسشهای خود از روشهای کیفی شامل: مشاهده همراه با مشارکت، مصاحبه قومنگارانه و مطالعه اسناد استفاده کرده است. در چهارچوب مفهومی پژوهش در پارادایم «پساسکولاریزاسیون» و همراه با تحدید مفاهیمی همچون دینداریهای جدید و جنبشهای جدید دینی، «معنویتگرایی جدید» و «اجتماعات معنویتگرا» بهعنوان مفاهیم محوری پژوهش انتخاب و مورد استفاده قرار گرفته است. یافتههای این مطالعه «موردی» نشان میدهد گروه «پیوندها» بهعنوان نوعی اجتماع معنویتگرا به واسطه تمهیداتی مانند کاریزما-سازی و مهندسی احساس دینی و سایر تمهیدات و تدابیرِ طراحیشده، وضعیتی را میسازند که به امری مستقل، بیرونی و «بیگانه» از پیروانش تبدیل میشود؛ طوری که آن را بهعنوان وضعیتی خارقالعاده ستایش کرده و مقهور و مسحورش میشوند. این اجتماع معنویتگرا به میانجی سازوکارهای نظارتی و تنظیمی تلاش میکند افراد تحت سرپرستیاش را به سوژههایی بهنجار، مطیع و کارآمد تبدیل کرده و نتیجتاً نقشآفرینی مفیدتر آنها را در نهادهای اجتماعی ممکن کند. مطابق این مطالعه میتوان افزود که چنین اجتماعاتی با تأکید بر دروننگری، دعوت به سعادت فردی و دامن زدن به ذهنیتی سازگار با محیط بیرونی به نحوی از افراد عاملیتزدایی کرده و بالقوهگیهایشان برای هرگونه تغییر اصلاح و دستکاری در جهان بیرونی را تعدیل خواهند کرد.