مقایسه اثربخشی زوج درمانی مبتنی بر خودنظم بخشی و پذیرش و تعهد بر عادات مخرب زندگی زناشویی در زنان متأهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر بوشهر
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد بوشهر، بوشهر، ایران.
2 دانشجوی دکتری ، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد بوشهر، بوشهر، ایران.
3 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد بوشهر، بوشهر، ایران.
doi
10.22123/chj.2023.341685.1902چکیده
مقدمه: سیر صعودی آمار طلاق در جامعه ایران نشانه آشفتگی زندگی زناشویی در خانواده های ایرانی میباشد و انجام مداخلات تأثیرگذار برای کنترل این آشفتگی ها ضروری است. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی زوج درمانی خودنظم بخشی و پذیرش و تعهد بر عادات مخرب زندگی زناشویی در زنان متأهل انجام شد.مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری دوماهه بود. تمامی زنان متأهل مراجعهکننده به مراکز مشاوره و روان درمانی شهر بوشهر در سال 99-1398 جامعه آماری پژوهش را تشکیل دادند. با نمونه گیری در دسترس تعداد 60 نفر انتخاب شد و به صورت تصادفی در سه گروه مساوی گمارش شدند. مداخلات درمانی طی 8 جلسه (2 جلسه 90 دقیقهای در هفته) برای هر گروه آزمایش اعمال شد. گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه کیفیت روابط زناشویی Mohammadi و Pirkhaefi (2015) استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از واریانس دوطرفه با اندازه گیری های مکرر انجام شد.یافتهها: تغییرات در عادات مخرب زندگی زناشویی و ابعاد آن (انتقاد، غُرغُر کردن، سرزنشگری، تهدید، حق حساب دادن، تنبیه، گله و شکایت) در هر دو گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل در مراحل پس آزمون و پیگیری معنی دار بود. هر دو روش درمانی موجب کاهش عادات مخرب شد (05/0>p). زوج درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش عادات مخرب اثربخشتر از زوجدرمانی مبتنی بر خودنظم بخشی بوده است (05/0>p).نتیجهگیری: زوج درمانی مبتنی بر خودنظم بخشی و پذیرش و تعهد می توانند به عنوان برنامه های مداخله ای مقرون به صرفه و آسان، با هدف افزایش کیفیت رابطه زناشویی در دسترس روان شناسان و مشاوران خانواده قرار بگیرند.