معرفی ژانر تأدیبنامههای زنان و مردان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران
2 دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران
3 دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22067/jls.2023.77305.1317چکیده
تأدیبنامههایی که از اواخر دورۀ صفویه تا مشروطه بر اثر رویارویی گفتمانی زنان و مردان به نگارش درآمد، از مؤلفههای صوری و محتوایی یک ژانر مجزا برخوردار است. «باهمآیی مفاهیم تأدیب و جنسیت در عنوان رسالههای تأدیبی»، «باهمآیی رسالههای منفرد تأدیبی در مجلدات واحد» و «نقش جنسیت نویسنده در سوگیری تربیتی رساله» از عمدهترین مشخصههای پیرامتنی و صوری رسالههای تأدیبیاند. در کنار مؤلفههای صوری، «همسویی جهان متن با عنوانِ تأدیبنامهها»، «نقش روابط بینامتنی و بیناگفتمانی در تکوین تأدیبنامهها»، و «منابع مشروعیتبخش گفتمان مردسالار و زنسالار» در شمار مؤلفههای محتوایی رسالههای مزبور قرار میگیرند. مجموعۀ مشخصههای صوری و محتوایی رسالههای تأدیبی آنها را از متونی که تحت عنوان ژانر تعلیمی طبقهبندی میشوند، کاملاً متمایز میسازد. متون متعلق به ژانر تأدیبنامههای زنان و مردان به جهت سبک و گفتمان از تنوعی برخوردار است که بر روی پیوستاری از گفتمان مردسالار، مردمَدار، زنمَدار و زنسالار قابلشناسایی هستند.