واکنش عملکرد بلال و برخی صفات فیزیولوژیک ذرت رنگین (Zea mays var. indurate) به مواد ضد تعرق و سطوح مختلف آبیاری تحت خاک پوشه پلاستیک

نویسندگان

1 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.

2 دانشجوی دکتری، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران

3 استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران

4 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران

doi
10.22124/c.2019.11556.1433
چکیده

به‌­منظور بررسی واکنش عملکرد بلال و برخی صفات فیزیولوژیک ذرت رنگین به سطوح مختلف آبیاری و مواد ضد تعرق تحت خاک­پوشه پلاستیک، آزمایشی مزرعه‌ای در منطقه برازجان استان بوشهر طی دو سال 1396-1395 اجرا شد. آزمایش به‌صورت کرت­های دو بار خردشده بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. عامل اصلی آزمایش، آبیاری در سه سطح شامل 1) 25 درصد تخلیه رطوبتی آب قابل استفاده خاک، 2) 40 درصد تخلیه رطوبتی آب قابل استفاده خاک و 3) 60 درصد تخلیه رطوبتی آب قابل استفاده خاک، عامل‌ فرعی در دو سطح شامل خاک­پوشه پلاستیک و بدون خاک­پوشه و عامل‌ فرعی فرعی در سه سطح شامل مواد ضد تعرق کائولین و آترازین و شاهد بدون مصرف ماده ضد تعرق بود. نتایج نشان داد که برهمکنش سه عامل آبیاری، خاک­پوشه پلاستیک و مواد ضد تعرق بر عملکرد بلال تر در سطح احتمال یک درصد معنی­دار بود. در سطح آبیاری 25 درصد تخلیه مجاز رطوبتی خاک، بیش­ترین عملکرد بلال معادل 8/1759 گرم بر متر مربع در تیمار خاک­پوشه پلاستیک و استفاده از ماده ضد تعرق آترازین و کم­ترین مقدار عملکرد معادل 7/1165 گرم بر متر مربع در تیمار بدون خاک­پوشه و بدون استفاده از ماده ضد تعرق به‌دست آمد. با کاهش رطوبت خاک، استفاده از آترازین منجر به افزایش عملکرد بلال تر بیش­تری در مقایسه با کائولین شد. در شرایط تنش شدید رطوبتی، محتوای کلروفیل و میزان پروتئین محلول برگ کاهش یافت. در مجموع نتایج این تحقیق نشان داد که تحت شرایطی که میزان رطوبت خاک محدود است، استفاده از خاک­پوشه پلاستیک و ماده ضد تعرق آترازین، جهت تولید بیش­ترین عملکرد کمی و کیفی در ذرت رنکین پیشنهاد می­شوند.