واکنش عملکرد بلال و برخی صفات فیزیولوژیک ذرت رنگین (Zea mays var. indurate) به مواد ضد تعرق و سطوح مختلف آبیاری تحت خاک پوشه پلاستیک
نویسندگان
1 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
3 استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
4 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
doi
10.22124/c.2019.11556.1433چکیده
بهمنظور بررسی واکنش عملکرد بلال و برخی صفات فیزیولوژیک ذرت رنگین به سطوح مختلف آبیاری و مواد ضد تعرق تحت خاکپوشه پلاستیک، آزمایشی مزرعهای در منطقه برازجان استان بوشهر طی دو سال 1396-1395 اجرا شد. آزمایش بهصورت کرتهای دو بار خردشده بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. عامل اصلی آزمایش، آبیاری در سه سطح شامل 1) 25 درصد تخلیه رطوبتی آب قابل استفاده خاک، 2) 40 درصد تخلیه رطوبتی آب قابل استفاده خاک و 3) 60 درصد تخلیه رطوبتی آب قابل استفاده خاک، عامل فرعی در دو سطح شامل خاکپوشه پلاستیک و بدون خاکپوشه و عامل فرعی فرعی در سه سطح شامل مواد ضد تعرق کائولین و آترازین و شاهد بدون مصرف ماده ضد تعرق بود. نتایج نشان داد که برهمکنش سه عامل آبیاری، خاکپوشه پلاستیک و مواد ضد تعرق بر عملکرد بلال تر در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود. در سطح آبیاری 25 درصد تخلیه مجاز رطوبتی خاک، بیشترین عملکرد بلال معادل 8/1759 گرم بر متر مربع در تیمار خاکپوشه پلاستیک و استفاده از ماده ضد تعرق آترازین و کمترین مقدار عملکرد معادل 7/1165 گرم بر متر مربع در تیمار بدون خاکپوشه و بدون استفاده از ماده ضد تعرق بهدست آمد. با کاهش رطوبت خاک، استفاده از آترازین منجر به افزایش عملکرد بلال تر بیشتری در مقایسه با کائولین شد. در شرایط تنش شدید رطوبتی، محتوای کلروفیل و میزان پروتئین محلول برگ کاهش یافت. در مجموع نتایج این تحقیق نشان داد که تحت شرایطی که میزان رطوبت خاک محدود است، استفاده از خاکپوشه پلاستیک و ماده ضد تعرق آترازین، جهت تولید بیشترین عملکرد کمی و کیفی در ذرت رنکین پیشنهاد میشوند.