ارتباط سفتی مفصل با ریسک بروز آسیب در اجرای فرود

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

2 استاد، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم‌ ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

3 استادیار، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ‌ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.22084/rsr.2019.18387.1435
چکیده

زمینه و هدف: سفتی یکی از خواص مکانیکی ساختارهای بدن انسان است که نقش مهمی در بیومکانیک حرکات ورزشی داشته و می‌تواند بر ریسک بروز آسیب اثر‌گذار باشد. هدف از انجام این تحقیق، تعیین ارتباط سفتی مفاصل زانو و مچ‌پا با ریسک بروز آسیب در اجرای فرود بود. روش بررسی: ۲۰ دانشجوی پسر فعال و سالم رشته تربیت‌بدنی و علوم‌ ورزشی به‌طور داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. آزمودنی‌ها هاپینگ عمودی به سه شیوه دوطرفه، یک‌طرفه روی پای برتر و یک‌طرفه روی پای غیربرتر و با سه استراتژی ترجیحی، کنترلی و بیشینه را برای تعیین متغیرهای سفتی مفاصل مچ‌پا و زانو و آزمون فرود تک‌پا از روی سکو را برای تعیین متغیرهای منتخب بیومکانیکی مرتبط با ریسک بروز آسیب اجرا کردند. ارتباط سفتی مفاصل زانو و مچ‌پا با متغیرهای منتخب بیومکانیکی در اجرای فرود از طریق آزمون همبستگی پیرسون با سطح معناداری ۰۵/۰ تعیین شد. یافته‌ها: از بین متغیرهای سفتی مفصل مچ‌پا و سفتی مفصل زانو حین اجرای هاپینگ با استراتژی‌های مختلف (استراتژی کنترلی، ترجیحی و بیشینه)، سفتی مچ‌پا حین اجرای هاپینگ ترجیحی و بیشینه یک‌طرفه با متغیر اوج مؤلفه عمودی نیروی عکس‌العمل زمین و نرخ بارگذاری رابطه معنادار و مثبت و سفتی مچ‌پا حین اجرای هاپینگ کنترلی دوطرفه با متغیر انرژی جذب ‌شده مکانیکی رابطه معنادار و منفی داشت (۰۵/۰p<). نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های تحقیق، می‌توان بیان کرد که سفتی زیاد مفصل مچ‌پا موجب افزایش ریسک بروز آسیب‌های استخوانی مانند استئوآرتریت زانو و استرس فراکچر می‌شود، در حالی‌که سفتی کم مفصل مچ‌پا ریسک بروز آسیب‌های بافت نرم را افزایش می‌دهد.