فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: عملکرد مفصل شانه در فعالیت­ های شغلی آتش­نشان ­ها بسیار اهمیت دارد. در این تحقیق، تأثیر هشت هفته تمرینات NASM بر محدودیت عملکرد حرکتی مفصل شانه مطالعه شد. روش بررسی: آزمون تحرک ­پذیری شانه بر روی تمام آتش­نشان ­های اصفهان اجرا شد و از میان داوطلبان دارای محدودیت عملکردی، 17 نفر به‌طور تصادفی انتخاب شدند. سپس از آنها چهار آزمون­ عملکردی معیار (تعادلی Y، بالا آوردن دست ­ها، خاراندن اپلی و چرخاندن شانه) گرفته شد. پس از هشت هفته، آزمون­ های معیار مجدداً تکرار شدند و آزمودنی ­ها وارد دوره تمرینی با رویکرد NASM شدند. برنامه تمرینی هشت هفته­ای و در هر هفته شامل سه جلسه یک ساعتی بود. بعد از اتمام دوره تمرینی، آزمون ­های معیار تکرار شدند. تحلیل داده ­ها توسط آنوای یک ­سویه درون­ گروهی در سطح معناداری 05/0 انجام شد. یافته ­ها: از 524 آتش‌نشان شاغل، 210 نفر (%40) در عملکرد حرکتی شانه مشکل داشتند. در پایان 8 هفته بی­ تمرینی، در هیچ یک از چهار معیار عملکردی مفصل شانه تغییر معنادار مشاهده نشد (03/0d£ و 05/0P³). در حالی‌که در پایان دوره تمرینی 8 هفته ­ای، در هر چهار معیار پیشرفت معنادار مشاهده گردید (04/0d³ و 05/0P£). نتیجه ­گیری: یافته­ های توصیفی نشان داد درصد چشم گیری از آتش­نشان ­ها در عملکرد مفصل شانه محدودیت دارند. یافته ­های استنباطی نیز نشان داد تمرین با رویکرد NASM عملکرد مفصل شانه را بهبود داده است. براساس این نتایج، می‌توان برای مشاغل سنگین دستی مثل آتش‌نشانی، استفاده از رویکرد NASM را در طراحی تمرینات مفصل شانه توصیه نمود.