اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر مدل مراحل تغییر بر طرحواره‌های ناسازگار اولیه زنان مبتلا به چاقی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.

2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.

3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.

4 استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.

doi
10.22123/chj.2023.270124.1661
چکیده

مقدمه: چاقی معضلی رو به رشد در جوامع بشری است که با تبعات منفی فردی و اجتماعی بسیاری همراه می­ باشد و لازم است مداخلات مؤثر در کاهش این عوارض، شناسایی شوند. هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر مدل مراحل تغییر بر طرحواره­ های ناسازگار اولیه زنان مبتلا به چاقی بود.مواد و روش­ ها: روش پژوهش نیمه ­آزمایشی از نوع پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی زنان مبتلا به چاقی مراجعه­ کننده به کلینیک‌های شهر تهران در سال 1398 تشکیل دادند. تعداد 30 ﻧﻔﺮ بر اساس ﻣﻌﯿﺎرﻫﺎی ورود ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و ﺑﺎ روش نمونه­ گیری در دسترس انتخاب، و به روش تصادفی در دو گروه 15 نفره (گروه آزمایش و گروه کنترل) جایگزین شدند. ابزار پژوهش، پرسش­نامه طرحواره‌های ناسازگارانه اولیه Young (2005) بود که برای پیش­ آزمون، پس­ آزمون و پیگیری توسط شرکت­ کنندگان تکمیل شد. پروتکل گروه­ درمانی مبتنی بر مدل مراحل تغییر در 28 جلسه 90 دقیقه ­ای برای گروه آزمایش انجام شد. برای گروه کنترل مداخله ­ای صورت نگرفت. تجزیه و تحلیل داده­ ها توسط تحلیل واریانس مکرر انجام شد.یافته ­ها: یافته‌ها نشان داد که گروه ­درمانی مبتنی بر مدل مراحل تغییر بر کاهش طرحواره ­های ناسازگار اولیه زنان مبتلا به چاقی در مرحله پس­ آزمون و پیگیری اثر معنی­ دار دارد (۰۰۵/۰>p).نتیجه­ گیری: به نظر می­ رسد مدل مراحل تغییر بر اصلاح طرحواره­ های ناسازگار اولیه زنان مبتلا به چاقی تأثیر دارد. یافته‌های این پژوهش می‌تواند تلویحات کاربردی در زمینه درمان طرحواره ­های ناسازگار اولیه در زنان مبتلا به چاقی از طریق درمان مبتنی بر مدل مراحل تغییر ارائه دهد.