اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر مدل مراحل تغییر بر طرحوارههای ناسازگار اولیه زنان مبتلا به چاقی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
4 استادیار، گروه روانشناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
doi
10.22123/chj.2023.270124.1661چکیده
مقدمه: چاقی معضلی رو به رشد در جوامع بشری است که با تبعات منفی فردی و اجتماعی بسیاری همراه می باشد و لازم است مداخلات مؤثر در کاهش این عوارض، شناسایی شوند. هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر مدل مراحل تغییر بر طرحواره های ناسازگار اولیه زنان مبتلا به چاقی بود.مواد و روش ها: روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی زنان مبتلا به چاقی مراجعه کننده به کلینیکهای شهر تهران در سال 1398 تشکیل دادند. تعداد 30 ﻧﻔﺮ بر اساس ﻣﻌﯿﺎرﻫﺎی ورود ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و ﺑﺎ روش نمونه گیری در دسترس انتخاب، و به روش تصادفی در دو گروه 15 نفره (گروه آزمایش و گروه کنترل) جایگزین شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه طرحوارههای ناسازگارانه اولیه Young (2005) بود که برای پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری توسط شرکت کنندگان تکمیل شد. پروتکل گروه درمانی مبتنی بر مدل مراحل تغییر در 28 جلسه 90 دقیقه ای برای گروه آزمایش انجام شد. برای گروه کنترل مداخله ای صورت نگرفت. تجزیه و تحلیل داده ها توسط تحلیل واریانس مکرر انجام شد.یافته ها: یافتهها نشان داد که گروه درمانی مبتنی بر مدل مراحل تغییر بر کاهش طرحواره های ناسازگار اولیه زنان مبتلا به چاقی در مرحله پس آزمون و پیگیری اثر معنی دار دارد (۰۰۵/۰>p).نتیجه گیری: به نظر می رسد مدل مراحل تغییر بر اصلاح طرحواره های ناسازگار اولیه زنان مبتلا به چاقی تأثیر دارد. یافتههای این پژوهش میتواند تلویحات کاربردی در زمینه درمان طرحواره های ناسازگار اولیه در زنان مبتلا به چاقی از طریق درمان مبتنی بر مدل مراحل تغییر ارائه دهد.