بررسی شاخص‌های تحمل به تنش خشکی در ارقام گندم نان با روش بوت استرپ

نویسندگان

1 استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات،دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

2 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات،دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

doi
10.22124/c.2019.11977.1447
چکیده

شاخص‌های تحمل به تنش، از جمله پرکاربردترین روش‌های انتخاب ژنوتیپ‌های متحمل به تنش در بین محققین می باشند. در این تحقیق، یازده رقم گندم نان در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفیبا سه تکرار تحت دو شرایط بدون تنش و تنش خشکی در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان- خرم‌آباد، که دارای اقلیم گرم و خشک است، در سال زراعی 96-1395 مورد ارزیابی قرار گرفتند و سپس از شاخص­های مختلف تحمل به تنش برای بررسی تحمل رقم­های مورد مطالعه استفاده شد. همچنین، برای تشخیص بهترین شاخص از ضریب تبیین (مربع ضریب همبستگی، R2) بین شاخص‌ها با عملکرد دانه تحت دو شرایط بدون تنش و تنش خشکی استفاده و با روش بوت­استرپ، حدود اطمینان ضریب تبیین شاخص‌های مرتبط با عملکرد تحت شرایط بدون تنش و تنش خشکی برآورد شد. نتایج نشان داد که شاخص‌های تحمل به تنش تغییریافته تحت شرایط بدون تنش(K1STI)، میانگین هندسی بهره­وری(GMP) و متوسط بهره­وری (MP) شاخص‌های اختصاصی شرایط بدون تنش و شاخص‌های تحمل به تنش تغییر یافته تحت شرایط تنش (K2STI) و حساسیت به خشکی(DI) شاخص‌های اختصاصی برای شرایط تنش خشکی بودند. شاخص میانگین هارمونیک (HM) نیز همبستگی نسبتاً پایداری با عملکرد دانه تحت هر دو شرایط بدون تنش و تنش خشکی داشت. در نهایت، بر اساس تمامی شاخص‌های اختصاصی و عمومی، رقم آفتاب برترین رقم در هر دو شرایط بدون تنش و تنش خشکی بود و رقم پوگاری نیز به­عنوان متحمل‌ترین رقم برای شرایط تنش خشکی شناخته شد.