تاثیر تمرینات پلایومتریک بر راستای لگن و زانو در زنان فعال دارای والگوس پویا زانو

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد گروه آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی دانشگاه بوعلی سینا همدان

2 استادیار دانشگاه بوعلی سینا همدان

doi
10.22084/rsr.2019.17644.1415
چکیده

زمینه و هدف: والگوس داینامیک زانو حین کاهش شتاب و فرود در فعالیت‌های ورزشی عامل بسیاری از آسیب‌های حاد و مزمن زانو می‌باشد. هدف از انجام تحقیق حاضر بررسی تأثیر تمرینات پلایومتریک بر راستای لگن و زانو زنان مبتلا به والگوس داینامیک زانو بود. روش تحقیق: در این کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده 26 زن دارای والگوس داینامیک زانو به‌صورت تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. زوایای والگوس زانو و دراپ لگن حین فرود تک با استفاده از روش ارزیابی دوبعدی محاسبه شد. در طول هشت هفته گروه کنترل تنها در فعالیت‌های روتین دانشگاه شرکت داشتند در صورتی‌که گروه تجربی در کنار تمرینات روتین، به‌مدت هشت هفته در تمرینات پلایومتریک شرکت کردند. از مدل ترکیبی تحلیل واریانس با اندازه‌های تکراری برای تحلیل داده‌ها استفاده شد (05/0 ≥P). یافته‌ها: پس از اجرای برنامه مداخله، زاویه والگوس زانو با انجام تمرینات در مقایسه با گروه کنترل بهبود معنی‌داری داشت (05/0 ≥P). همچنین نتایج تحقیق تغییر معنی‌داری را در زاویه دراپ لگن قبل و بعد در شرکت در تمرینات در گروه‌های مورد مطالعه نشان نداد. نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق حاضر شواهدی مبنی بر اثر مثبت تمرینات پلایومتریک بر کینماتیک اندام تحتانی و بهبود کنترل زانو در صفحه فرونتال در زنان ورزشکار دارای والگوس داینامیک زانو ارائه داد، از این رو با توجه به نتایج این تحقیق می‌توان گفت هشت هفته تمرینات پلایومتریک در زنان ورزشکار با والگوس داینامیک زانو می‌تواند عوامل خطر قابل تعدیل آسیب ACL نظیر عوامل بیومکانیکی را کاهش دهد.