اثربخشی درمان تنظیم هیجان مبتنی بر تئوری گراس بر کیفیت خواب و شاخص های آن در نوجوانان دختر وابسته به فضای مجازی
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22123/chj.2023.323179.1840چکیده
مقدمه: کیفیت خواب سازه بالینی مهمی است که اجزای دقیق تشکیل دهنده و اهمیت نسبی آن در افراد مختلف متفاوت است. این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی درمان تنظیم هیجان مبتنی بر تئوری گراس بر کیفیت خواب و شاخص های آن در نوجوانان دختر وابسته به فضای مجازی انجام شد.مواد و روشها: پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان دختر مشغول به تحصیل در مقطع متوسطه دوم مدارس دولتی شهر کرمانشاه در سال 1400 بود که از بین آنها با نمونه گیری تصادفی ساده تعداد 30 نفر انتخاب و به طور مساوی در در گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. داده ها با استفاده از چک لیست اطلاعات جمعیت شناختی و پرسشنامه کیفیت خواب (Buysse و همکاران، 1989) جمع آوری شد. آزمودنی های گروه آزمایش 8 جلسه (هفته ای 1 جلسه به مدت 60 دقیقه) تحت آموزش برنامه تنظیم هیجان قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده ها توسط روش های آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس چند متغیره انجام شد.یافتهها: روند خطی تغییرات نمره کل کیفیت خواب در آزمودنی های گروه آزمایش در مراحل پیش آزمون و پس آزمون معنی دار بود و کیفیت خواب بهبود یافت (007/0=p). همچنین، درمان تنظیم هیجان تأثیر معنی داری بر بهبود شاخص های خواب در نوجوانان دختر وابسته به فضای مجازی داشته است (05/0p<).نتیجهگیری: برنامه درمانی تنظیم هیجان سبب ارتقای کیفیت خواب در نوجوانان دختر وابسته به فضای مجازی شد. استفاده از این برنامه درمانی توسط متخصصان در ارتقای سلامت روانی-رفتاری نوجوانان دختر وابسته فضای مجازی توصیه میشود.