اثربخشی درمان تنظیم هیجان مبتنی بر تئوری گراس بر کیفیت خواب و شاخص ‏های آن در نوجوانان دختر وابسته به فضای مجازی

نویسندگان

1 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.22123/chj.2023.323179.1840
چکیده

مقدمه: کیفیت خواب سازه بالینی مهمی است که اجزای دقیق تشکیل ­دهنده و اهمیت نسبی آن در افراد مختلف متفاوت است. این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی درمان تنظیم هیجان مبتنی بر تئوری گراس بر کیفیت خواب و شاخص ‏های آن در نوجوانان دختر وابسته به فضای مجازی انجام شد.مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر، نیمه ­آزمایشی با طرح پیش ­آزمون، پس ­آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان دختر مشغول به تحصیل در مقطع متوسطه دوم مدارس دولتی شهر کرمانشاه در سال 1400 بود که از بین آن‏ها با نمونه گیری تصادفی ساده تعداد 30 نفر انتخاب و به طور مساوی در در گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. داده ‏ها با استفاده از چک ­لیست اطلاعات جمعیت‏ شناختی و پرسشنامه کیفیت خواب (Buysse و همکاران، 1989) جمع­ آوری شد. آزمودنی ‏های گروه آزمایش 8 جلسه (هفته ‏ای 1 جلسه به مدت 60 دقیقه) تحت آموزش برنامه تنظیم هیجان قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده­ ها توسط روش ‏های آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس چند متغیره انجام شد.یافته‌ها: روند خطی تغییرات نمره کل کیفیت خواب در آزمودنی‏ های گروه آزمایش در مراحل پیش‏ آزمون و پس‏ آزمون معنی­ دار بود و کیفیت خواب بهبود یافت (007/0=p). همچنین، درمان تنظیم هیجان تأثیر معنی­ داری بر بهبود شاخص‏ های خواب در نوجوانان دختر وابسته به فضای مجازی داشته است (05/0p<).نتیجه‌گیری: برنامه درمانی تنظیم هیجان سبب ارتقای کیفیت خواب در نوجوانان دختر وابسته به فضای مجازی شد. استفاده از این برنامه درمانی توسط متخصصان در ارتقای سلامت روانی-رفتاری نوجوانان دختر وابسته فضای مجازی توصیه می‏شود.