تاثیر آنی کفی بر مولفه های نیروهای عکس العمل هنگام راه رفتن در افراد مبتلا به بی ثباتی مچ پا
نویسندگان
1 استادیار بیومکانیک ورزشی، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 استادیار بیومکانیک ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران
doi
10.22084/rsr.2019.18828.1446چکیده
هدف: نیروهای عکسالعمل و نرخ بارگذاری هنگام راه رفتن با آسیب های مفاصل اندام تحتانی مرتبط میباشند. یکی از شیوه های تغییر در نیروهای عکس العمل و نرخ بارگذاری استفاده از کفیها می باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثرکفی بر مولفه های نیروی عکس العمل و نرخ بارگذاری در افراد مبتلا به بی ثباتی مچ پا هنگام راه رفتن بود. روش: 11 مرد سالم فوتبالیست، و 11 مرد فوتبالیست مبتلا به بی ثباتی مچ پا در این مطالعه شرکت کردند. با استفاده از یک صفحه نیرو مولفه های نیروی عکسالعمل زمین هنگام راه رفتن در دو شرایط با و بدون استفاده از کفی اندازهگیری شد. نیروهای عکسالعمل زمین و زمان رسیدن به اوج نیروها و نرخ بارگذاری استخراج شدند. آزمون آماری آنالیز واریانس اندازه-های تکراری و مانوا با 05/0α= جهت تحلیل آماری مورد استفاده قرار گرفت. یافته ها: پوشیدن کفی موجب افزایش در اوج اولیه نیروی عکسالعمل عمودی (01/0p=) در لحظه تماس پاشنه با زمین شد(05/0p<). نرخ بارگذاری بین دو گروه با و بدون کفی تفاوت معنیداری نداشت(07/0<p). حداکثر نیروی عمودی عکسالعمل در میانه فاز استقرار در گروه باکفی بهطور معناداری کمتر از گروه کنترل بود. نتیجه گیری: نتایج نشان داد کفی باعث تعدیل نیروهای عکس العمل زمین و کاهش نرخ بارگذاری نمیشود. بنابراین درمانگران باید توجه ویژهای به کاهش این نیروها با استفاده از اصلاح استراتژی حرکتی ، طراحی کفش مناسب و برنامه تمرینی تقویت عضلات داشته باشند. کلید واژهها: نیروهای عکسالعمل زمین، نرخ بارگذاری، بی ثباتی مچ پا، کفی، راه رفتن