سنخشناسی مدلگری در بستر جامعه ایران: مطالعه کیفی روایات زنان شاغل در این حرفه
نویسندگان
1 عضو هیئتعلمی دانشگاه مازندران
2 عضو هیئتعلمی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jsr.2021.84515چکیده
پژوهش حاضر با هدف مطالعه مدلگری و ارائه یک سنخشناسی از کنش مذکور، مشتمل بر قالبهای کلی و تیپهای مختلف مدلگری در میان زنان و دختران جوان فعال در این حرفه انجام شده است. بستر فعالیت کنشگران، عمدتاً فضای مجازی است. در این مقاله با توجه به ماهیت کیفی تحقیق، از نظریات حوزه انحرافات اجتماعی، پسافمینیستی، نمایش فرهنگی و تولید فرهنگی نه در مقام نقطه آغاز، بلکه بهعنوان مرجع قابل استناد در تمام مراحل تحقیق بهره گرفته شده است. به منظور کشف نظامهای ذهنی مختلف کنشگران نیز از روش کیفی و مصاحبههای عمیق نیمهساختاریافته با 32 نفر از فعالان حوزه مدلگری استفاده شده است. در تحلیل دادهها همچنین، روش تحلیل تماتیک مورداستفاده قرار گرفته است. در نتیجه تجزیه و تحلیل دادهها سه قالب کلی مدلگری (فرهنگی، دینی و سیاسی) شناسایی شده است. بر اساس یافتههای پژوهش، دو تیپ مدلگری مواجههای و خودجوش در قالب فرهنگی طبقهبندی میشوند. همچنین تیپهای مدلگری حرفهای موقعیت مدار و مدلگری حرفهای افسارگسیخته در قالب دینی قابلتعریفاند. در نهایت نیز دو تیپ مدلگری انتقادی-اعتراضی و مدلگری محافظهکارانه- عادت گرا ذیل قالب سیاسی شناسایی و طبقهبندی میشوند.