فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: نوجوانی یکی از حساس‌ترین مراحل رشد آدمی است و باید به مشکلات روان‌شناختی این گروه توجه کرد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی روان‌نمایشگری و تحلیل رفتار متقابل بر خشم نوجوانان پسر انجام شد.مواد و روش‌ها: روش پژوهش، نیمه­آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را دانش‌آموزان پسر پایه سوم دوره اول دبیرستان‌های عادی دولتی شهر خرم‌دره در سال تحصیلی 99-1398 تشکیل دادند. تعداد 30 نفر با استفاده از نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده و به ‌صورت تصادفی در سه گروه 10 نفره قرار گرفتند. گروه‌های آزمایشی، درمان مختص گروه خود را در 8 جلسه 5/1 ساعته دریافت کردند. گروه کنترل درمانی دریافت نکرد. ابزار پژوهش پرسش‌نامه خشم کودکان و نوجوانان Nelson بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با آزمون مجذور کای، آنالیز واریانس دوطرفه با اندازه‌گیری‌های مکرر و آزمون تعقیبی Bonferroni انجام شد.یافته‌ها: در پیش‌آزمون، میانگین و انحراف معیار گروه روان‌نمایشگری برای خشم 57/14±20/99؛ در گروه تحلیل رفتار متقابل برای خشم 36/10±70/93؛ در گروه کنترل برای خشم 28/14±90/96 بود (05/0<p). روان‌نمایشگری و تحلیل رفتار متقابل در مقایسه با گروه کنترل، خشم نوجوانان پسر را در پس‌آزمون کاهش داد (001/0>p). در مرحله پیگیری، اثر این دو درمان بر خشم ماندگار بود (001/0>p). تأثیر تحلیل رفتار متقابل بر خشم نوجوانان پسر در مرحله پس‌آزمون بیشتر از تأثیر روان‌نمایشگری بود (014/0=p).نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه، روان‌نمایشگری و تحلیل رفتار متقابل می­توانند بر کاهش پرخاشگری نوجوانان پسر مؤثر واقع شوند. این مداخله‌ها را می­توان در کاهش پرخاشگری نوجوانان استفاده نمود.