اثربخشی آموزش مهارتهای جنسی بر خودانگاره تناسلی، پریشانی روانشناختی و فرانگرانی زنان نابارور
نویسندگان
1 استادیار،گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
2 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
doi
10.22123/chj.2022.305573.1789چکیده
مقدمه: زنان نابارور همواره در معرض اضطراب و استرس زیادی قرار دارند و این امر کارکرد جنسی و کیفیت زندگی زناشویی آنها را تحت تأثیر قرار میدهد. این پژوهش، با هدف تعیین تأثیر آموزش مهارتهای جنسی بر خودانگاره تناسلی، پریشانی روانشناختی و فرانگرانی زنان نابارور انجام شد. مواد و روش ها: طرح تحقیق نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون_ پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زنان نابارور مراجعهکننده به مرکز بهداشت شهر آبادان در سال 1400 بود که با روش نمونهگیری در دسترس تعداد 40 نفر از میان آنها انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه مساوی 20 نفری قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه فرانگرانی، پرسشنامه افسردگی، اضطراب و استرس و پرسشنامه خودانگاره تناسلی بود. برای افراد گروه آزمایش 6 جلسه برنامه هفتگی (هفتهای 1 ساعت) اعمال شد اما گروه کنترل برنامه را دریافت نکرد. تحلیل دادهها با آزمون مجذور کای و آنالیز کوواریانس چندمتغیره انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که آموزش مهارت جنسی اثر معنیداری بر کاهش نمره افسردگی، اضطراب، استرس و فرانگرانی آزمودنیهای گروه آزمایش داشت (05/0>p). همچنین، میانگین نمره خودانگاره تناسلی گروه آزمایش در مرحله پسآزمون با نمره افراد گروه کنترل تفاوت معنیداری داشت (05/0>p). نتیجه گیری: آموزش مهارت جنسی راهبردی مؤثر در بهبود علائم روانشناختی و خودانگاره تناسلی زنان نابارور میباشد و میتوان از آن به عنوان روش درمانی مؤثر در مراکز ارائهدهنده خدمات زناشویی و ناباروری استفاده نمود.