مقایسه اثربخشی واقعیتدرمانی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر فرایند خانواده در زنان سرپرست خانوار
نویسندگان
1 دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.
3 دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.
4 استادیار، گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
5 دکتری تخصصی روانشناسی تربیتی، گروه آموزش عالی ادیب، مازندران، ایران.
doi
10.22123/chj.2022.260890.1628چکیده
مقدمه: زنان سرپرست خانوار در معرض آسیبهای روانشناختی و اجتماعی متعدد قرار دارند. بنابراین انجام مداخلات به منظور کاهش این آسیبها در آنها ضروری است. این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی واقعیتدرمانی و درمان پذیرش و تعهد بر فرایند خانواده در زنان سرپرست خانوار انجام شد. مواد و روش ها: این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون، پیگیری و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان سرپرست خانوار مراجعهکننده به کلینیک مددکاری اجتماعی باران و نوید شهرستان ساری در سال 1398 بود که از این بین، 45 نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل قرار گرفتند. گروههای آزمایش تحت 8 جلسه 90 دقیقهای واقعیتدرمانی یا درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفتند. برای گروه کنترل مداخلهای انجام نشد. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه فرایند خانواده Samania (1387) بود. تجزیه و تحلیل دادهها با روش تحلیل واریانس آمیخته همراه با اندازهگیری مکرر انجام شد. یافته ها: در هر دو گروه آزمایش، تفاوت نمرات فرایند خانواده در زنان سرپرست خانوار در پسآزمون با پیشآزمون از نظر آماری معنیدار (00/0=p) بود. تفاوت نمرات در زمان پیگیری با پسآزمون معنیدار نبود. تفاوت میانگین نمره گروه واقعیتدرمانی با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در فرایند خانواده معنیدار نبود. نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه، متخصصان حوزه سلامت میتوانند مداخلات واقعیتدرمانی و درمان پذیرش و تعهد را به منظور بهبود فرایند خانواده در زنان سرپرست خانوار مورد استفاده قرار دهند.