مطالعۀ تطبیقی تحصیل دلیل از سوی داور در نظام‌های حقوقی ایران و ‏امریکا و قواعد کانون وکلای بین‌المللی ‏

نویسندگان

1 گروه حقوق خصوصی دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران‏

2 دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران‏

3 دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران‏

doi
10.22059/jcl.2022.346687.634406
چکیده

نحوة ارائه و جمع‌آوری ادله، یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های طرفین اختلاف و داوران جهت اثبات ادعاهای مطروح در مباحث داوری تجاری بین‌المللی است. موضع نظام‌های حقوقی مختلف نسبت به این روش‌ها در فرض سکوت طرفین دعوا یکسان نیست. یکی از این شیوه‌ها امکان مطالبۀ دلیل از سوی داور و بدون درخواست اصحاب اختلاف است که به‌عنوان تحصیل دلیل در معنای خاص شناخته می‌شود. در این زمینه دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد. مهم‌ترین علت مخالفت با تحصیل دلیل، تنافی آن با اصل بی‌طرفی داور است. از سوی دیگر، موافقان این روش، کشف حقیقت و حل و فصل عادلانۀ اختلاف را مجوزی برای تحصیل دلیل عنوان می‌نمایند. با بررسی قواعد مرتبط با داوری در نظام‌های حقوقی و سازمان‌های مختلف مشخص گردید امروزه تحصیل دلیل از جانب داور در شرایط خاصی امکان‌پذیر است. این نوشتار در موازات مطالعۀ قوانین مرتبط با داوری در نظام‌های حقوقی ایران و امریکا و نیز قواعد دیوان داوری ایران و امریکا، دیدگاه کانون وکلای بین‌المللی را نیز در این خصوص واکاوی می‌کند و می‌کوشد ضوابط تحصیل دلیل را معرفی نماید.