تأثیر طرحواره درمانی بر رضایت جنسی، تنظیم هیجانی و تابآوری در پرستاران با دلزدگی زناشویی
نویسندگان
1 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران.
4 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی و مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران، ایران.
doi
10.22123/chj.2022.237680.1530چکیده
مقدمه: طرحواره درمانی رویکردی یکپارچه نگر است که از ترکیب نظریهها و تکنیکهایی که از قبل وجود داشتهاند حاصل شده و برای مشکلات زناشویی کاربرد فراوانی دارد. بر این اساس، مطالعه حاضر با هدف تأثیر طرحواره درمانی بر رضایت جنسی، تنظیم هیجانی و تابآوری در پرستاران با دلزدگی زناشویی انجام شد.مواد و روشها: این پژوهش، بهصورت نیمهتجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون- پیگیری و با گروه کنترل انجام شد. شرکتکنندگان شامل ۴۰ پرستار با دلزدگی زناشویی شهر تبریز در سال ۱۳۹۸ بودند که به صورت تصادفی ساده در دو گروه مساوی آزمایش و کنترل قرار گرفتند. پرسشنامههای رضایت جنسی، تنظیم هیجان و تابآوری توسط آزمودنیهای هر دو گروه تکمیل شد و مداخله مبتنی بر طرحواره درمانی طی ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقهای (هر هفته یک جلسه) برای گروه آزمایش اجرا شد. پس از اتمام جلسات، مجدداً پرسشنامههای فوق در هر دو گروه تکمیل و نهایتاً بعد از سه ماه نیز پیگیری به عمل آمد. دادهها با استفاده از آزمون اندازهگیری مکرر تجزیه و تحلیل شدند.یافتهها: تحلیل دادهها نشان داد که بین میانگین نمرههای پسآزمون و پیگیری گروه آزمایش نسبت به پیشآزمون، تفاوت معنیداری وجود داشت (01/0p<) همچنین نتایج آزمون اندازهگیری مکرر نشان داد که تأثیرات طرحواره درمانی درگذر زمان پایدار میباشد. در گروه کنترل تفاوت معنیداری بین پیشآزمون-پسآزمون و پیگیری وجود نداشت. نتیجهگیری: با توجه به تأثیر مثبت طرحواره درمانی بر رضایت جنسی، تنظیم هیجان و تابآوری، استفاده از این درمان در برنامهریزی اقدامات بهداشت روانی برای پرستاران توصیه میشود.
