بررسی تجربی اثر مواد ذخیرهکننده تغییر فازدهنده بر عملکرد یک تهویهساز خورشیدی غیرفعال
نویسندگان
1 دانشگاه یزد
2 دانشگاه آزاد اسلامی یزد
3 دانشگاه یزد
doi
چکیده
در مطالعه حاضر، تهویه طبیعی خورشیدی با هدف کاهش مصرف سوختهای فسیلی و درنتیجه کاهش گازهای گلخانهای، در شرایط آبوهوایی گرم و خشک مورد بررسی قرار گرفته است. رفتار متغیرهای مختلف سیال شامل (دما، سرعت و دبی) در حالات گوناگون اندازهگیری و مورد مقایسه قرار گرفته است. از آنجایی که تشعشع خورشیدی طی روز ثابت نیست تهویه خورشیدی غیرفعال ناپایا است. در این راستا جریان جابهجایی طبیعی در تهویهساز خورشیدی دارای جاذب حرارتی مسی، محفظه شیشهای دوجداره بهمنظور جلوگیری از اتلاف انرژی حرارتی و همچنین مواد تغییر فازدهنده برای ذخیره انرژی حرارتی مورد بررسی تجربی قرار گرفته است. تهویهساز در وضعیت بدون مواد تغییر فازدهنده با توجه به ایجاد اختلاف دمای مناسب توانسته است پدیده دودکشی برای تهویه طبیعی را در بخشی از ساعات روز امکانپذیر کند، اما در ساعات اولیه شب دمای تهویهساز با دمای محیط یکسان شده و پدیده دودکشی بهمنظور تهویه مناسب در دسترس نخواهد بود. در تهویهساز مجهز به مواد تغییر فازدهنده سیستم توانسته است بهطور قابل قبولی در کاهش اُفت دمایی در ساعاتی از شبانهروز که تشعشع خورشیدی وجود ندارد نقش مهمی را ایفا کند که بهدنبال آن پایابودن نرخ جریان هوا را در بر خواهد داشت. در حقیقت هدف اصلی استفاده از مواد تغییر فازدهنده در تهویه خورشیدی غیرفعال همین اثر، یعنی استفاده از انرژی اضافی در موارد فقدان انرژی است.