اثر ترکیبی تمرینات ورزش در آب با مهارت شنا بر تعادل ایستای سه گروه از بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس در مقایسه با افراد سالم

نویسندگان

1 استادیار مرکز تحقیقات طب ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

2 استادگروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا

3 دانشیار مرکز تحقیقات علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز

4 دانشیارگروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان

5 استادگروه مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

doi
10.22084/rsr.2018.6071.1098
چکیده

زمینه و هدف: بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (ام­اس) نسبتاً غیرفعالند و با کمبود اطلاعات در رابطه با اثرات تمرینات ورزشی به‌ویژه تمرینات آبی مواجه هستند. هدف از اجرای این تحقیق بررسی اثر تمرینات ورزش در آب در ترکیب با مهارت شنا بر تعادل ایستای بیماران مبتلا به ام­اس با علائم کلینیکی متفاوت بود.  روش بررسی: 29 فرد سالم و 31 فرد مبتلا به ام‌اس (با علائم آتاکسی، اسپاستیک و آتاکسی-اسپاستیک) به‌طور داوطلبانه در این مطالعه شرکت نمودند. تعادل ایستا در وضعیت ایستاده با چشمان باز و بسته از طریق صفحه نیروی کیستلر،  میزان اسپاستیسیتی، آتاکسی و ناتوانی به ترتیب با مقیاسAshworth, Brief Ataxia rating scale,  و Expanded disability status scale ارزیابی شد. بیماران در یک برنامه ورزش در آب (سه جلسه در هفته به مدت دو ماه) شرکت نمودند. تمام ارزیابی­ ها در بعد از تمرین تکرار شد. از آزمون­ های آماری تی ‌زوجی و ANOVAs (repeated measure) برای تحلیل آماری استفاده شد. یافته­ ها: در بعد از ورزش، کل طول مسیر نوسان مرکز فشار در هر سه گروه بیمار بطور معناداری کاهش یافت (04/0=P)؛ در دیگر پارامترهای تعادل ایستا نیز کاهش معناداری مشاهده شد (05/0>P). در قبل از ورزش، بین گروه کنترل و گروه اسپاستیک در متغیرهای تعادل، تفاوت معناداری مشاهده‌ نشد (05/0<P). کاهش معناداری در میزان اسپاستیسیتی، آتاکسی و ناتوانی در بعد از تمرین مشاهده‌ شد (05/0>P). نتیجه­ گیری: تمرینات ورزش در آب در ترکیب با مهارت شنا باعث بهبود تعادل ایستای افراد مبتلا به ام‌اس با علائم متفاوت شد. این بیماران بایستی تمرینات ­آبی را به‌عنوان یک درمان تکمیلی در کنار دارو درمانی استفاده نمایند.