تاثیر 12 هفته تمرینات ریباند تراپی بر یبوست و درد شکمی بیماران آسیب نخاعی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان
2 دانشیار حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان
doi
10.22084/rsr.2017.13570.1326چکیده
زمینه و هدف: آسیب نخاعی مهمترین عارضه ماندگار به دنبال تروما میباشد که همراه با مشکلات زیادی است. از جمله این مشکلات یبوست و دردهای شکمی است که میتواند تأثیر منفی بسیاری بر زندگی افراد مبتلا بگذارد. لذا هدف از تحقیق حاضر، انجام 12 هفته تمرینات ریباند تراپی بر یبوست و درد شکمی افراد آسیب دیده نخاعی بود. روش بررسی: در این پژوهش نیمه تجربی، 16 نفر از مبتلایان آسیب نخاعی مراجعه کننده به انجمن حمایت از بیماران آسیب نخاعی اصفهان به روش در دسترس و هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی جفت شده در 2 گروه کنترل (8 نفر) و ریباند (8 نفر) قرار گرفتند. پس از یک جلسه توجیهی از کلیه آزمودنیها رضایت نامه کتبی اخذ گردید. پروتکل تمرینی منتخب به مدت 12 هفته (3 جلسه 10-30 دقیقه ای در هفته) در گروه تجربی انجام گرفت. یبوست (توسط پرسشنامه CAS) و درد شکمی (توسط پرسشنامه VAS) طی دو نوبت پیش و پسآزمون اندازه گیری شد. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس برای دادههای تکراری در بسته نرمافزاری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. سطح معنادارای برای کلیه تحلیلها 05/0 در نظر گرفته شد. یافتهها: نتایج تعامل معنادار به نفع گروه تجربی در هر دو متغیر یبوست و درد شکمی را نشان داد (05/0p≤). بدین معنا که تمرینات ریباند دارای تأثیر معنادار بر روی یبوست و درد شکمی بیماران بوده است. نتیجهگیری: با توجه به نتایج بهدست آمده از پژوهش حاضر میتوان تمرینات ریباند تراپی را بهعنوان یک روش کم هزینه، غیر تهاجمی و مکمل توانبخشی، به بیماران آسیب نخاعی توصیه نمود.