مقایسه دو شیوه تمرین درمانی بر قدرت عضلانی، دامنه حرکتی مفاصل، توان هوازی و تعادل در زنان مبتلا به اسکلروز متعدد

نویسندگان

1 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت

2 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت

3 دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان

doi
10.22084/rsr.2018.14694.1348
چکیده

زمینه و هدف: هدف از تحقیق حاضر مقایسه دو شیوه تمرین ورزشی بر قدرت عضلانی، دامنه حرکتی مفصل و آمادگی هوازی و تعادل زنان مبتلا به اسکلروز متعدد بود. روش بررسی: در این تحقیق نیمه تجربی، تعداد 30 نفر داوطلب زن مبتلا به بیماری اسکلروز متعدد در سه گروه 10 نفره شامل گروه تمرین هوازی - مقاومتی (سن 12/5±0/34، درجه ناتوانی جسمانی 55/1±90/3)، گروه تمرین هوازی مقاومتی تعادلی (سن 86/5±80/33، درجه ناتوانی جسمانی 37/1±80/3) و کنترل (سن 66/5 ±40/33، درجه ناتوانی جسمانی 46/1± 95/3) شرکت کردند. قدرت عضلانی، دامنه حرکتی مفاصل، آمادگی هوازی و تعادل آزمودنی‌ها قبل و بعد از دوره تمرینی در همه گروه‌ها سنجیده شد. از آزمون t وابسته و آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره برای تجزیه و تحلیل یافته‌ها در سطح معنی‌داری 05/0 α ≤استفاده شد.  یافته‌ها: در مقایسه با پیش‌آزمون، تمرینات هوازی- مقاومتی موجب افزایش قدرت عضلات جلو (۰۵/۰=p) و پشت ران (۰۱/۰=p) و تعداد نشست و برخاست (۰۱/۰=p) شدند. همچنین تمرینات هوازی- مقاومتی- تعادلی، موجب افزایش دامنه حرکتی زانو (۰۴/۰=p) و ران (۰۵/۰=p) گردید. لیکن بین دو شیوه تمرین ورزشی، تفاوت معنی‌داری وجود نداشت (05/0p>). نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد تمرینات ورزشی هوازی مقاومتی و هوازی مقاومتی تعادلی تأثیر مشابهی در بهبود قدرت عضلانی و دامنه حرکتی مفاصل در بیماران مبتلا به اسکلروز متعدد دارند.